*karzōną
Runic: ᚲᚨᚱᛉᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈkɑr.zɔː.nɑ̃/verb · Weak class 2
Meanings
- to creak (of birds)
- to grunt
- to murmur
Etymology
An o-grade formation closely related to to the strong verb *kerzaną and iterative verb *kurzōną.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | karzō | karzǭ | – |
| 2nd singular | karzōsi | karzōs | karzō |
| 3rd singular | karzōþi | karzō | karzōþau |
| 1st dual | karzōs | karzōw | – |
| 2nd dual | karzōþiz | karzōþiz | karzōþiz |
| 1st plural | karzōmaz | karzōm | – |
| 2nd plural | karzōþ | karzōþ | karzōþ |
| 3rd plural | karzōnþi | karzōn | karzōnþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | karzōi | – |
| 2nd singular | karzōsai | karzōsau |
| 3rd singular | karzōþai | karzōþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | karzōnþai | karzōnþau |
| 2nd plural | karzōnþai | karzōnþau |
| 3rd plural | karzōnþai | karzōnþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | karzōdǭ | karzōdēdį̄ |
| 2nd singular | karzōdēz | karzōdēdīz |
| 3rd singular | karzōdē | karzōdēdī |
| 1st dual | karzōdēdū | karzōdēdīw |
| 2nd dual | karzōdēdudiz | karzōdēdīdiz |
| 1st plural | karzōdēdum | karzōdēdīm |
| 2nd plural | karzōdēdud | karzōdēdīd |
| 3rd plural | karzōdēdun | karzōdēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| karzōną | karzōndz | karzōdaz |
Descendants
-
*karʀōn (Proto-West Germanic)
-
*carron (Old Dutch)
-
carren, kerren (Middle Dutch)
- karren, kerren (Dutch)
-
carren, kerren (Middle Dutch)
-
*carron (Old Dutch)
-
*karʀōn (Proto-West Germanic)
-
karrōn (Old High German)
- karren (Middle High German)
-
karrōn (Old High German)
-
*karʀōn (Proto-West Germanic)
-
karrōn (Old Saxon)
- karren (Middle Low German)
-
karrōn (Old Saxon)
-
*karra (Old Norse)
- karra (Icelandic)