*kaurijaną

Runic: ᚲᚨᚢᚱᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈkɑu̯.ri.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to turn, sweep

Etymology

Variant of *karjaną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularkaurijōkaurijaų–
2nd singularkaurīsikaurijaiskaurī
3rd singularkaurīþikaurijaikaurijaþau
1st dualkaurijōskaurijaiw–
2nd dualkaurijaþizkaurijaiþizkaurijaþiz
1st pluralkaurijamazkaurijaim–
2nd pluralkaurīþkaurijaiþkaurīþ
3rd pluralkaurijanþikaurijainkaurijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularkaurijai–
2nd singularkaurijasaikaurijaisau
3rd singularkaurijaþaikaurijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralkaurijanþaikaurijainþau
2nd pluralkaurijanþaikaurijainþau
3rd pluralkaurijanþaikaurijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularkauridǭkauridēdį̄
2nd singularkauridēzkauridēdīz
3rd singularkauridēkauridēdī
1st dualkauridēdūkauridēdīw
2nd dualkauridēdudizkauridēdīdiz
1st pluralkauridēdumkauridēdīm
2nd pluralkauridēdudkauridēdīd
3rd pluralkauridēdunkauridēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
kaurijaną kaurijandz kauridaz

Find a form

Descendants

  • keyra (Old Norse)
    • tjyöra (Elfdalian)
    • koyra (Faroese)
    • kåire (Gutnish)
    • keyra (Icelandic)
    • køyra (Norwegian Nynorsk)
    • køra (Scanian)
  • keyra (Old Norse)
    • cairen, kayren (Middle English)
      • cair (English)
  • keyra (Old Norse)
    • kø̄ræ (Old Danish)
      • køre (Danish)
        • kjøre (Norwegian Bokmål)
  • keyra (Old Norse)
    • kø̄ra (Old Swedish)
      • köra (Swedish)
  • kēren (Old Dutch)
    • keren (Middle Dutch)
      • keren (Dutch)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary