*klaimaz
Runic: ᚲᛚᚨᛁᛗᚨᛉ Pronunciation: /ˈklɑi̯.mɑz/noun · masculine · a-stem
Meanings
clay, mortar
Etymology
From Proto-Indo-European *gleh₁y- (‘to smear, to stick’).
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | klaimaz | klaimōz, klaimōs |
| Acc. | klaimą | klaimanz |
| Gen. | klaimas, klaimis | klaimǫ̂ |
| Dat. | klaimai | klaimamaz |
| Inst. | klaimō | klaimamiz |
| Voc. | klaim | klaimōz, klaimōs |
Descendants
-
*klaim (Proto-West Germanic)
- kleim (Old High German)
-
*klaim (Proto-West Germanic)
-
*clēm (Old Dutch)
-
clêem (Middle Dutch)
- kleem (West Flemish)
-
clêem (Middle Dutch)
-
*clēm (Old Dutch)
-
*klaim (Proto-West Germanic)
-
clām (Old English)
-
clame, clom (Middle English)
- cloam (English)
-
clame, clom (Middle English)
-
clām (Old English)
-
kleima (Old Norse)
- kleima (Icelandic)