*klambrijaną

Runic: ᚲᛚᚨᛗᛒᚱᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈklɑmβ.ri.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to jam, to cotter

Etymology

From *klambrō (‘smith's vice, bracket’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularklambrijōklambrijaų–
2nd singularklambrīsiklambrijaisklambrī
3rd singularklambrīþiklambrijaiklambrijaþau
1st dualklambrijōsklambrijaiw–
2nd dualklambrijaþizklambrijaiþizklambrijaþiz
1st pluralklambrijamazklambrijaim–
2nd pluralklambrīþklambrijaiþklambrīþ
3rd pluralklambrijanþiklambrijainklambrijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularklambrijai–
2nd singularklambrijasaiklambrijaisau
3rd singularklambrijaþaiklambrijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralklambrijanþaiklambrijainþau
2nd pluralklambrijanþaiklambrijainþau
3rd pluralklambrijanþaiklambrijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularklambridǭklambridēdį̄
2nd singularklambridēzklambridēdīz
3rd singularklambridēklambridēdī
1st dualklambridēdūklambridēdīw
2nd dualklambridēdudizklambridēdīdiz
1st pluralklambridēdumklambridēdīm
2nd pluralklambridēdudklambridēdīd
3rd pluralklambridēdunklambridēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
klambrijaną klambrijandz klambridaz

Find a form

Descendants

  • *klambrijan (Proto-West Germanic)
    • *klemberen (Old Dutch)
      • *klemmeren (Middle Dutch)
        • klemmeren (Dutch)
  • *klambrijan (Proto-West Germanic)
    • *klemberen (Old Dutch)
      • *klembren (Old High German)
        • klemberen (Middle High German)
  • klembra (Old Norse)
    • klembra (Icelandic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary