*klangijaną

Runic: ᚲᛚᚨᚾᚷᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈklɑŋ.ɡi.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to make stick, to make cling

Etymology

From *klinganą + *-janą. This verb gave rise to the variant *klankijaną, due to influence of an unattested iterative.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularklangijōklangijaų–
2nd singularklangīsiklangijaisklangī
3rd singularklangīþiklangijaiklangijaþau
1st dualklangijōsklangijaiw–
2nd dualklangijaþizklangijaiþizklangijaþiz
1st pluralklangijamazklangijaim–
2nd pluralklangīþklangijaiþklangīþ
3rd pluralklangijanþiklangijainklangijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularklangijai–
2nd singularklangijasaiklangijaisau
3rd singularklangijaþaiklangijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralklangijanþaiklangijainþau
2nd pluralklangijanþaiklangijainþau
3rd pluralklangijanþaiklangijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularklangidǭklangidēdį̄
2nd singularklangidēzklangidēdīz
3rd singularklangidēklangidēdī
1st dualklangidēdūklangidēdīw
2nd dualklangidēdudizklangidēdīdiz
1st pluralklangidēdumklangidēdīm
2nd pluralklangidēdudklangidēdīd
3rd pluralklangidēdunklangidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
klangijaną klangijandz klangidaz

Find a form

Descendants

  • *klangijan (Proto-West Germanic)
    • clenġan (Old English)
  • klengja (Old Norse)
    • klaindja (Elfdalian)
    • klengja (Icelandic)
  • klengja (Old Norse)
    • klengia (Old Swedish)
      • klänga (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary