*klankijaną
Runic: ᚲᛚᚨᚾᚲᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈklɑŋ.ki.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
to make stick, to make cling
Etymology
From *klinganą + *-janą. A variant of *klangijaną that arose due to the influence of an unattested iterative.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | klankijō | klankijaų | – |
| 2nd singular | klankīsi | klankijais | klankī |
| 3rd singular | klankīþi | klankijai | klankijaþau |
| 1st dual | klankijōs | klankijaiw | – |
| 2nd dual | klankijaþiz | klankijaiþiz | klankijaþiz |
| 1st plural | klankijamaz | klankijaim | – |
| 2nd plural | klankīþ | klankijaiþ | klankīþ |
| 3rd plural | klankijanþi | klankijain | klankijanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | klankijai | – |
| 2nd singular | klankijasai | klankijaisau |
| 3rd singular | klankijaþai | klankijaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | klankijanþai | klankijainþau |
| 2nd plural | klankijanþai | klankijainþau |
| 3rd plural | klankijanþai | klankijainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | klankidǭ | klankidēdį̄ |
| 2nd singular | klankidēz | klankidēdīz |
| 3rd singular | klankidē | klankidēdī |
| 1st dual | klankidēdū | klankidēdīw |
| 2nd dual | klankidēdudiz | klankidēdīdiz |
| 1st plural | klankidēdum | klankidēdīm |
| 2nd plural | klankidēdud | klankidēdīd |
| 3rd plural | klankidēdun | klankidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| klankijaną | klankijandz | klankidaz |
Descendants
-
*klankijan (Proto-West Germanic)
- klenken (Old High German)
-
*klankijan (Proto-West Germanic)
-
*clenċan (Old English)
- beclencan (Old English)
-
*clenċan (Old English)
-
*klankijan (Proto-West Germanic)
-
*clenċan (Old English)
-
clenchen (Middle English)
- clench, clinch (English)
-
clenchen (Middle English)
-
*clenċan (Old English)