*klaubijaną

Runic: ᚲᛚᚨᚢᛒᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈklɑu̯.βi.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to cleave, divide

Etymology

From *kleubaną + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularklaubijōklaubijaų–
2nd singularklaubīsiklaubijaisklaubī
3rd singularklaubīþiklaubijaiklaubijaþau
1st dualklaubijōsklaubijaiw–
2nd dualklaubijaþizklaubijaiþizklaubijaþiz
1st pluralklaubijamazklaubijaim–
2nd pluralklaubīþklaubijaiþklaubīþ
3rd pluralklaubijanþiklaubijainklaubijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularklaubijai–
2nd singularklaubijasaiklaubijaisau
3rd singularklaubijaþaiklaubijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralklaubijanþaiklaubijainþau
2nd pluralklaubijanþaiklaubijainþau
3rd pluralklaubijanþaiklaubijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularklaubidǭklaubidēdį̄
2nd singularklaubidēzklaubidēdīz
3rd singularklaubidēklaubidēdī
1st dualklaubidēdūklaubidēdīw
2nd dualklaubidēdudizklaubidēdīdiz
1st pluralklaubidēdumklaubidēdīm
2nd pluralklaubidēdudklaubidēdīd
3rd pluralklaubidēdunklaubidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
klaubijaną klaubijandz klaubidaz

Find a form

Descendants

  • klōvian (Old Saxon)
    • kloven, klöven (Middle Low German)
      • klöven (Low German)
  • *klouven (Old Dutch)
    • kloven (Middle Dutch)
      • kloven (Dutch)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary