*klibrōną
Runic: ᚲᛚᛁᛒᚱᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈkli.βrɔː.nɑ̃/verb · Weak class 2
Meanings
- to climb, to clamber
- to scratch, to claw
Etymology
From *klibāną (‘to cling’) + *-rōną (frequentative suffix).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | klibrō | klibrǭ | – |
| 2nd singular | klibrōsi | klibrōs | klibrō |
| 3rd singular | klibrōþi | klibrō | klibrōþau |
| 1st dual | klibrōs | klibrōw | – |
| 2nd dual | klibrōþiz | klibrōþiz | klibrōþiz |
| 1st plural | klibrōmaz | klibrōm | – |
| 2nd plural | klibrōþ | klibrōþ | klibrōþ |
| 3rd plural | klibrōnþi | klibrōn | klibrōnþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | klibrōi | – |
| 2nd singular | klibrōsai | klibrōsau |
| 3rd singular | klibrōþai | klibrōþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | klibrōnþai | klibrōnþau |
| 2nd plural | klibrōnþai | klibrōnþau |
| 3rd plural | klibrōnþai | klibrōnþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | klibrōdǭ | klibrōdēdį̄ |
| 2nd singular | klibrōdēz | klibrōdēdīz |
| 3rd singular | klibrōdē | klibrōdēdī |
| 1st dual | klibrōdēdū | klibrōdēdīw |
| 2nd dual | klibrōdēdudiz | klibrōdēdīdiz |
| 1st plural | klibrōdēdum | klibrōdēdīm |
| 2nd plural | klibrōdēdud | klibrōdēdīd |
| 3rd plural | klibrōdēdun | klibrōdēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| klibrōną | klibrōndz | klibrōdaz |
Descendants
-
*klibrōn (Proto-West Germanic)
- clifrian (Old English)
-
*klibrōn (Proto-West Germanic)
-
*klebarōn (Old High German)
- kleberen (Middle High German)
-
*klebarōn (Old High German)
-
klifra (Old Norse)
- klifra (Icelandic)