*knikkōną
Runic: ᚲᚾᛁᚲᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈknik.kɔː.nɑ̃/verb · Weak class 2
Meanings
to snap, fold
Etymology
From a morphologically obscure formation related to *knewą (‘knee’) + *-lōną (‘frequentative verbal suffix’), perhaps reinforced by sound-symbolism.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | knikkō | knikkǭ | – |
| 2nd singular | knikkōsi | knikkōs | knikkō |
| 3rd singular | knikkōþi | knikkō | knikkōþau |
| 1st dual | knikkōs | knikkōw | – |
| 2nd dual | knikkōþiz | knikkōþiz | knikkōþiz |
| 1st plural | knikkōmaz | knikkōm | – |
| 2nd plural | knikkōþ | knikkōþ | knikkōþ |
| 3rd plural | knikkōnþi | knikkōn | knikkōnþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | knikkōi | – |
| 2nd singular | knikkōsai | knikkōsau |
| 3rd singular | knikkōþai | knikkōþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | knikkōnþai | knikkōnþau |
| 2nd plural | knikkōnþai | knikkōnþau |
| 3rd plural | knikkōnþai | knikkōnþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | knikkōdǭ | knikkōdēdį̄ |
| 2nd singular | knikkōdēz | knikkōdēdīz |
| 3rd singular | knikkōdē | knikkōdēdī |
| 1st dual | knikkōdēdū | knikkōdēdīw |
| 2nd dual | knikkōdēdudiz | knikkōdēdīdiz |
| 1st plural | knikkōdēdum | knikkōdēdīm |
| 2nd plural | knikkōdēdud | knikkōdēdīd |
| 3rd plural | knikkōdēdun | knikkōdēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| knikkōną | knikkōndz | knikkōdaz |
Descendants
-
? (Proto-West Germanic)
-
? (Old Dutch)
-
cnicken (Middle Dutch)
-
knikken (Dutch)
- knik (Afrikaans)
-
knikken (Dutch)
-
cnicken (Middle Dutch)
-
? (Old Dutch)
-
? (Proto-West Germanic)
-
? (Old High German)
-
? (Middle High German)
- knicken (German)
-
? (Middle High German)
-
? (Old High German)
-
? (Old Norse)
- knikka (Norwegian)