*knukilaz

Runic: ᚲᚾᚢᚲᛁᛚᚨᛉ Pronunciation: /ˈknu.ki.lɑz/

noun · masculine · a-stem

Meanings

  1. knuckle, small bone
  2. knot, bump

Etymology

From *knukô (‘joint, bone’) + *-ilaz (‘diminutive suffix’).

Declension

CaseSingularPlural
Nom.knukilazknukilōz, knukilōs
Acc.knukiląknukilanz
Gen.knukilas, knukilisknukilǫ̂
Dat.knukilaiknukilamaz
Inst.knukilōknukilamiz
Voc.knukilknukilōz, knukilōs

Find a form

Descendants

  • *knukil (Proto-West Germanic)
    • *knukil (Old Dutch)
      • cnôkel, cnockel (Middle Dutch)
        • knekel (West Flemish)
  • *knukil (Proto-West Germanic)
    • *knukil (Old Dutch)
      • cnôkel, cnockel (Middle Dutch)
        • knokkel, kneukel (Dutch)
          • kneukel (Afrikaans)
  • *knukil (Proto-West Germanic)
    • cnucel, cnyċel, *cnocel (Old English)
      • knokel, knokelle, knokill, knokyl, knokylle (Middle English)
        • knuckle (English)
        • knockle (Scots)
        • noughel (Yola)
  • *knukil (Proto-West Germanic)
    • knokel (Old Frisian)
      • Knouel (Saterland Frisian)
      • knokkel (West Frisian)
  • *knukil (Proto-West Germanic)
    • *knuchil (Old High German)
      • knöchel (Middle High German)
        • Knöchel (German)
        • Knechel (Hunsrik)
        • Knéchel (Luxembourgish)
        • קנעכל (knekhl) (Yiddish)
  • *knukil (Proto-West Germanic)
    • *knukil (Old Saxon)
      • knö̂kel, knuckel (Middle Low German)
        • knogle (Danish)
        • ? (Dutch Low Saxon)
        • ? (German Low German)
        • Kjnäwel (Plautdietsch)
  • knykill (Old Norse)
    • kniųokel (Elfdalian)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary