*knīfą

Runic: ᚲᚾᛁᚠᚨ Pronunciation: /ˈkniː.ɸɑ̃/

noun · neuter · a-stem

Meanings

knife, pinch, squeeze

Etymology

—

Declension

CaseSingularPlural
Nom.knīfąknīfō
Acc.knīfąknīfō
Gen.knīfas, knīfisknīfǫ̂
Dat.knīfaiknīfamaz
Inst.knīfōknīfamiz
Voc.knīfąknīfō

Find a form

Descendants

  • *knīf (Old Frisian)
    • kniif (Saterland Frisian)
  • *knīf (Old Saxon)
    • knīf (Middle Low German)
  • *knīf (Old Dutch)
    • cnijf (Middle Dutch)
      • knijf (Dutch)
  • Kneif (German)
  • knífr (Old Norse)
    • kniv (Danish)
    • kniv (Norwegian)
    • kniv (Swedish)
  • knífr (Old Norse)
    • cnīf (Old English)
      • knife (English)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary