*krangijaną

Runic: ᚲᚱᚨᚾᚷᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈkrɑŋ.ɡi.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to make turn, fall

Etymology

From *kringaną (‘to fall’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularkrangijōkrangijaų–
2nd singularkrangīsikrangijaiskrangī
3rd singularkrangīþikrangijaikrangijaþau
1st dualkrangijōskrangijaiw–
2nd dualkrangijaþizkrangijaiþizkrangijaþiz
1st pluralkrangijamazkrangijaim–
2nd pluralkrangīþkrangijaiþkrangīþ
3rd pluralkrangijanþikrangijainkrangijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularkrangijai–
2nd singularkrangijasaikrangijaisau
3rd singularkrangijaþaikrangijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralkrangijanþaikrangijainþau
2nd pluralkrangijanþaikrangijainþau
3rd pluralkrangijanþaikrangijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularkrangidǭkrangidēdį̄
2nd singularkrangidēzkrangidēdīz
3rd singularkrangidēkrangidēdī
1st dualkrangidēdūkrangidēdīw
2nd dualkrangidēdudizkrangidēdīdiz
1st pluralkrangidēdumkrangidēdīm
2nd pluralkrangidēdudkrangidēdīd
3rd pluralkrangidēdunkrangidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
krangijaną krangijandz krangidaz

Find a form

Descendants

  • *crenġan (Old English)
    • crengen, crenchen, crenge (Middle English)
      • cringe (English)
      • creenge, creinge (Scots)
  • *crenċġan (Old English)
    • crengen, crenchen, crenge (Middle English)
      • cringe (English)
      • creenge, creinge (Scots)
  • *crenċan (Old English)
    • crengen, crenchen, crenge (Middle English)
      • cringe (English)
      • creenge, creinge (Scots)
  • *krengian (Old Saxon)
    • *krengen (Middle Low German)
      • krengen (German Low German)
  • *krengen (Old Dutch)
    • crengen (Middle Dutch)
      • krengen (Dutch)
  • *krengen (Old High German)
    • *krengen (Middle High German)
      • krängen (German)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary