*krintaną
Runic: ᚲᚱᛁᚾᛏᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈkrin.tɑ.nɑ̃/verb · Strong class 3
Meanings
- to grumble, to murmur
- to complain
Etymology
Unclear, possibly related to *krītaną (‘to shout, to proclaim’) with a nasal-infix.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | krintō | krintaų | – |
| 2nd singular | krintizi | krintaiz | krint |
| 3rd singular | krintidi | krintai | krintadau |
| 1st dual | krintōz | krintaiw | – |
| 2nd dual | krintadiz | krintaidiz | krintadiz |
| 1st plural | krintamaz | krintaim | – |
| 2nd plural | krintid | krintaid | krintid |
| 3rd plural | krintandi | krintain | krintandau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | krintai | – |
| 2nd singular | krintazai | krintaizau |
| 3rd singular | krintadai | krintaidau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | krintandai | krintaindau |
| 2nd plural | krintandai | krintaindau |
| 3rd plural | krintandai | krintaindau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | krant | kruntį̄ |
| 2nd singular | kranst | kruntīz |
| 3rd singular | krant | kruntī |
| 1st dual | kruntū | kruntīw |
| 2nd dual | kruntudiz | kruntīdiz |
| 1st plural | kruntum | kruntīm |
| 2nd plural | kruntud | kruntīd |
| 3rd plural | kruntun | kruntīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| krintaną | krintandz | kruntanaz |
Descendants
-
kretta (Old Norse)
- kretta (Icelandic)