*krintaną

Runic: ᚲᚱᛁᚾᛏᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈkrin.tɑ.nɑ̃/

verb · Strong class 3

Meanings

  1. to grumble, to murmur
  2. to complain

Etymology

Unclear, possibly related to *krītaną (‘to shout, to proclaim’) with a nasal-infix.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularkrintōkrintaų–
2nd singularkrintizikrintaizkrint
3rd singularkrintidikrintaikrintadau
1st dualkrintōzkrintaiw–
2nd dualkrintadizkrintaidizkrintadiz
1st pluralkrintamazkrintaim–
2nd pluralkrintidkrintaidkrintid
3rd pluralkrintandikrintainkrintandau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularkrintai–
2nd singularkrintazaikrintaizau
3rd singularkrintadaikrintaidau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralkrintandaikrintaindau
2nd pluralkrintandaikrintaindau
3rd pluralkrintandaikrintaindau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularkrantkruntį̄
2nd singularkranstkruntīz
3rd singularkrantkruntī
1st dualkruntūkruntīw
2nd dualkruntudizkruntīdiz
1st pluralkruntumkruntīm
2nd pluralkruntudkruntīd
3rd pluralkruntunkruntīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
krintaną krintandz kruntanaz

Find a form

Descendants

  • kretta (Old Norse)
    • kretta (Icelandic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary