*krunkōną
Runic: ᚲᚱᚢᚾᚲᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈkruŋ.kɔː.nɑ̃/verb · Weak class 2
Meanings
to turn, wind
Etymology
From Pre-Germanic *grn̥ǵʰnéh₂-, a zero-grade iterative to *kringaną (‘to turn, fall’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | krunkō | krunkǭ | – |
| 2nd singular | krunkōsi | krunkōs | krunkō |
| 3rd singular | krunkōþi | krunkō | krunkōþau |
| 1st dual | krunkōs | krunkōw | – |
| 2nd dual | krunkōþiz | krunkōþiz | krunkōþiz |
| 1st plural | krunkōmaz | krunkōm | – |
| 2nd plural | krunkōþ | krunkōþ | krunkōþ |
| 3rd plural | krunkōnþi | krunkōn | krunkōnþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | krunkōi | – |
| 2nd singular | krunkōsai | krunkōsau |
| 3rd singular | krunkōþai | krunkōþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | krunkōnþai | krunkōnþau |
| 2nd plural | krunkōnþai | krunkōnþau |
| 3rd plural | krunkōnþai | krunkōnþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | krunkōdǭ | krunkōdēdį̄ |
| 2nd singular | krunkōdēz | krunkōdēdīz |
| 3rd singular | krunkōdē | krunkōdēdī |
| 1st dual | krunkōdēdū | krunkōdēdīw |
| 2nd dual | krunkōdēdudiz | krunkōdēdīdiz |
| 1st plural | krunkōdēdum | krunkōdēdīm |
| 2nd plural | krunkōdēdud | krunkōdēdīd |
| 3rd plural | krunkōdēdun | krunkōdēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| krunkōną | krunkōndz | krunkōdaz |
Descendants
- crunkle (English)
- kronken (Dutch)
- kronkelen (Dutch)