*kuningarīkiją

Runic: ᚲᚢᚾᛁᚾᚷᚨᚱᛁᚲᛁᛃᚨ Pronunciation: /ˈku.niŋ.ɡɑ.riː.ki.jɑ̃/

noun · neuter · ja-stem

Meanings

realm, kingdom

Etymology

From *kuningaz + *rīkiją, *kunirīkī, *kuningadōm and *rīkī mostly replaced the term in West Germanic languages.

Declension

CaseSingularPlural
Nom.kuningarīkijąkuningarīkijō
Acc.kuningarīkijąkuningarīkijō
Gen.kuningarīkijas, kuningarīkīskuningarīkijǫ̂
Dat.kuningarīkijaikuningarīkijamaz
Inst.kuningarīkijōkuningarīkijamiz
Voc.kuningarīkijąkuningarīkijō

Find a form

Descendants

  • *kuningarīkī (Proto-West Germanic)
    • *kuningrīki (Old Dutch)
      • koninkrike (Middle Dutch)
        • keuninkriek (Limburgish)
  • *kuningarīkī (Proto-West Germanic)
    • *kuningrīki (Old Dutch)
      • koninkrike (Middle Dutch)
        • koninkrijk (Dutch)
          • koninkryk (Afrikaans)
  • *kuningarīkī (Proto-West Germanic)
    • keningrīke (Old Frisian)
      • Köönichriek (Saterland Frisian)
      • keninkryk (West Frisian)
  • *kuningarīkī (Proto-West Germanic)
    • kuningrīhhi (Old High German)
      • künicriche (Middle High German)
        • Königreich (German)
        • Keenichreich (Hunsrik)
        • Kinnekräich (Luxembourgish)
  • *kuningarīkī (Proto-West Germanic)
    • kuningrīki (Old Saxon)
      • könninkreik (Middle Low German)
        • Königriek (Low German)
        • Kjennichrikj (Plautdietsch)
  • konungríki (Old Norse)
    • kongerige (Danish)
    • kongsríki (Faroese)
    • konungsríki (Icelandic)
    • kongerike (Norwegian)
    • kungarike, konungarike (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary