*kuniz
Runic: ᚲᚢᚾᛁᛉ Pronunciation: /ˈku.niz/noun · masculine · i-stem
Meanings
- family, kin
- descendant, son
Etymology
From Proto-Indo-European *ǵenh₁- (‘to beget’).
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | kuniz | kunīz |
| Acc. | kunį | kuninz |
| Gen. | kunīz | kunjǫ̂ |
| Dat. | kunī | kunimaz |
| Inst. | kunī | kunimiz |
| Voc. | kuni | kunīz |
Descendants
-
*kuni (Proto-West Germanic)
- *cyne, *cyn (Old English)
- *kuni (Old High German)
- *kuni (Old Saxon)
-
konr (Old Norse)
- konur (Icelandic)