*kunją¹

Runic: ᚲᚢᚾᛃᚨ Pronunciation: /ˈkun.jɑ̃/

noun · neuter · ja-stem

Meanings

kin, family, clan

Etymology

Nomininalized from Proto-Indo-European *ǵn̥h₁-yó-m (‘begotten, birthed’), from *ǵenh₁- (‘to beget, give birth’) + *-yóm.

Declension

CaseSingularPlural
Nom.kunjąkunjō
Acc.kunjąkunjō
Gen.kunjas, kuniskunjǫ̂
Dat.kunjaikunjamaz
Inst.kunjōkunjamiz
Voc.kunjąkunjō

Find a form

Descendants

  • *kuni (Proto-West Germanic)
    • cunni (Old Dutch)
      • cunne, conne, kunne (Middle Dutch)
        • kunne (Dutch)
  • *kuni (Proto-West Germanic)
    • cynn, cyn (Old English)
      • kin, kyn, ken, kun (Middle English)
        • kin (English)
        • kin (Scots)
  • *kuni (Proto-West Germanic)
    • ken, kenn, kin (Old Frisian)
      • kinne, kenne (North Frisian)
  • *kuni (Proto-West Germanic)
    • kunni, chunni (Old High German)
      • künne, konne, kunne (Middle High German)
        • Künne, Kunne (German)
  • *kuni (Proto-West Germanic)
    • kunni, cunni (Old Saxon)
      • künne (Middle Low German)
        • Künne (Low German)
  • kyn (Old Norse)
    • kyn (Faroese)
    • kyn (Icelandic)
    • kyn (Norwegian Nynorsk)
  • kyn (Old Norse)
    • kyn (Old Danish)
      • køn (Danish)
  • kyn (Old Norse)
    • kyn (Old Danish)
      • kjønn (Norwegian Bokmål)
        • kjønn (Norwegian Nynorsk)
  • kyn (Old Norse)
    • kyn (Old Swedish)
      • kön (Swedish)
  • 𐌺𐌿𐌽𐌹 (kuni) (Gothic)
  • *kunnia (Proto-Finnic)
    • kunnia (Finnish)
    • kunnia (Ingrian)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary