*kunją¹
Runic: ᚲᚢᚾᛃᚨ Pronunciation: /ˈkun.jɑ̃/noun · neuter · ja-stem
Meanings
kin, family, clan
Etymology
Nomininalized from Proto-Indo-European *ǵn̥h₁-yó-m (‘begotten, birthed’), from *ǵenh₁- (‘to beget, give birth’) + *-yóm.
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | kunją | kunjō |
| Acc. | kunją | kunjō |
| Gen. | kunjas, kunis | kunjǫ̂ |
| Dat. | kunjai | kunjamaz |
| Inst. | kunjō | kunjamiz |
| Voc. | kunją | kunjō |
Descendants
-
*kuni (Proto-West Germanic)
-
cunni (Old Dutch)
-
cunne, conne, kunne (Middle Dutch)
- kunne (Dutch)
-
cunne, conne, kunne (Middle Dutch)
-
cunni (Old Dutch)
-
*kuni (Proto-West Germanic)
-
cynn, cyn (Old English)
-
kin, kyn, ken, kun (Middle English)
- kin (English)
- kin (Scots)
-
kin, kyn, ken, kun (Middle English)
-
cynn, cyn (Old English)
-
*kuni (Proto-West Germanic)
-
ken, kenn, kin (Old Frisian)
- kinne, kenne (North Frisian)
-
ken, kenn, kin (Old Frisian)
-
*kuni (Proto-West Germanic)
-
kunni, chunni (Old High German)
-
künne, konne, kunne (Middle High German)
- Künne, Kunne (German)
-
künne, konne, kunne (Middle High German)
-
kunni, chunni (Old High German)
-
*kuni (Proto-West Germanic)
-
kunni, cunni (Old Saxon)
-
künne (Middle Low German)
- Künne (Low German)
-
künne (Middle Low German)
-
kunni, cunni (Old Saxon)
-
kyn (Old Norse)
- kyn (Faroese)
- kyn (Icelandic)
- kyn (Norwegian Nynorsk)
-
kyn (Old Norse)
-
kyn (Old Danish)
- køn (Danish)
-
kyn (Old Danish)
-
kyn (Old Norse)
-
kyn (Old Danish)
-
kjønn (Norwegian Bokmål)
- kjønn (Norwegian Nynorsk)
-
kjønn (Norwegian Bokmål)
-
kyn (Old Danish)
-
kyn (Old Norse)
-
kyn (Old Swedish)
- kön (Swedish)
-
kyn (Old Swedish)
- 𐌺𐌿𐌽𐌹 (kuni) (Gothic)
-
*kunnia (Proto-Finnic)
- kunnia (Finnish)
- kunnia (Ingrian)