*kwabjaną

Runic: ᚲᚹᚨᛒᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈkwɑβ.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

  1. to cause to suffocate
  2. to drown, to choke

Etymology

From *kwebaną + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularkwabjōkwabjaų–
2nd singularkwabisikwabjaiskwabi
3rd singularkwabiþikwabjaikwabjaþau
1st dualkwabjōskwabjaiw–
2nd dualkwabjaþizkwabjaiþizkwabjaþiz
1st pluralkwabjamazkwabjaim–
2nd pluralkwabiþkwabjaiþkwabiþ
3rd pluralkwabjanþikwabjainkwabjanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularkwabjai–
2nd singularkwabjasaikwabjaisau
3rd singularkwabjaþaikwabjaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralkwabjanþaikwabjainþau
2nd pluralkwabjanþaikwabjainþau
3rd pluralkwabjanþaikwabjainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularkwabidǭkwabidēdį̄
2nd singularkwabidēzkwabidēdīz
3rd singularkwabidēkwabidēdī
1st dualkwabidēdūkwabidēdīw
2nd dualkwabidēdudizkwabidēdīdiz
1st pluralkwabidēdumkwabidēdīm
2nd pluralkwabidēdudkwabidēdīd
3rd pluralkwabidēdunkwabidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
kwabjaną kwabjandz kwabidaz

Find a form

Descendants

  • kefja (Old Norse)
    • kvefja, kefja (Icelandic)
    • kveve (Norwegian)
  • kefja (Old Norse)
    • kvävja (Old Swedish)
      • kväva (Swedish)
  • kvefja (Old Norse)
    • kvefja, kefja (Icelandic)
    • kveve (Norwegian)
  • kvefja (Old Norse)
    • kvävja (Old Swedish)
      • kväva (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary