*kīmô
Runic: ᚲᛁᛗᛟ Pronunciation: /ˈkiː.mɔːː/noun · masculine · an-stem
Meanings
sprout, germ
Etymology
From Proto-Indo-European *ǵéyH-mon-, related to *kīnaną (‘to split open, germinate, sprout’).
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | kīmô | kīmaniz |
| Acc. | kīmanų | kīmanunz |
| Gen. | kīminiz | kīmanǫ̂ |
| Dat. | kīmini | kīmammaz |
| Inst. | kīminē | kīmammiz |
| Voc. | kīmô | kīmaniz |
Descendants
-
*kīmō (Proto-West Germanic)
-
kīmo (Old Dutch)
- kyme (Middle Dutch)
-
kīmo (Old Dutch)
-
*kīmō (Proto-West Germanic)
-
kīmo (Old High German)
-
kīme (Middle High German)
- Keim (German)
- Kéng (Luxembourgish)
-
kīme (Middle High German)
-
kīmo (Old High German)
-
*kīmō (Proto-West Germanic)
-
kīmo (Old Saxon)
-
kîme, kîne (Middle Low German)
- Kiem, Kien (German Low German)
- Kien (Saterland Frisian)
-
kîme, kîne (Middle Low German)
-
kīmo (Old Saxon)
-
*kīmō (Proto-West Germanic)
-
kīmo (Old Saxon)
-
kîme, kîne (Middle Low German)
-
kieme (Middle Dutch)
-
kiem (Dutch)
- kym, kjim (West Frisian)
-
kiem (Dutch)
-
kieme (Middle Dutch)
-
kîme, kîne (Middle Low German)
-
kīmo (Old Saxon)
-
*kīm (Proto-West Germanic)
-
kīmo (Old Dutch)
- kyme (Middle Dutch)
-
kīmo (Old Dutch)
-
*kīm (Proto-West Germanic)
-
kīmo (Old High German)
-
kīme (Middle High German)
- Keim (German)
- Kéng (Luxembourgish)
-
kīme (Middle High German)
-
kīmo (Old High German)
-
*kīm (Proto-West Germanic)
-
kīmo (Old Saxon)
-
kîme, kîne (Middle Low German)
- Kiem, Kien (German Low German)
- Kien (Saterland Frisian)
-
kîme, kîne (Middle Low German)
-
kīmo (Old Saxon)
-
*kīm (Proto-West Germanic)
-
kīmo (Old Saxon)
-
kîme, kîne (Middle Low German)
-
kieme (Middle Dutch)
-
kiem (Dutch)
- kym, kjim (West Frisian)
-
kiem (Dutch)
-
kieme (Middle Dutch)
-
kîme, kîne (Middle Low German)
-
kīmo (Old Saxon)