*kōniz

Runic: ᚲᛟᚾᛁᛉ Pronunciation: /ˈkɔː.niz/

adjective · i-stem

Meanings

able, knowledgeable, skillful, clever

Etymology

Vṛddhi gerundive of *kunnaną (‘to know’).

Declension

Strong declension

CaseSg. Masc.Sg. Fem.Sg. Neut.Pl. Masc.Pl. Fem.Pl. Neut.
Nom.kōnizkōnīkōnį, -jatōkōnijaikōnijôzkōnijō
Acc.kōnijanǭkōnijǭkōnį, -jatōkōnijanzkōnijōzkōnijō
Gen.kōnijas, kōnīskōnijaizōzkōnijas, kōnīskōnijaizǫ̂kōnijaizǫ̂kōnijaizǫ̂
Dat.kōnijammaikōnijaizōikōnijammaikōnijaimazkōnijaimazkōnijaimaz
Inst.kōnijanōkōnijaizōkōnijanōkōnijaimizkōnijaimizkōnijaimiz

Weak declension

CaseSg. Masc.Sg. Fem.Sg. Neut.Pl. Masc.Pl. Fem.Pl. Neut.
Nom.kōnijôkōnijǭkōnijôkōnijanizkōnijōnizkōnijōnō
Acc.kōnijanųkōnijōnųkōnijôkōnijanunzkōnijōnunzkōnijōnō
Gen.kōnīnizkōnijōnizkōnīnizkōnijanǫ̂kōnijōnǫ̂kōnijanǫ̂
Dat.kōnīnikōnijōnikōnīnikōnijammazkōnijōmazkōnijammaz
Inst.kōnīnēkōnijōnēkōnīnēkōnijammizkōnijōmizkōnijammiz

Find a form

Descendants

  • *kōnī (Proto-West Germanic)
    • *cuoni (Old Dutch)
      • coene (Middle Dutch)
        • koen (Dutch)
          • koen (Afrikaans)
  • *kōnī (Proto-West Germanic)
    • cēne (Old English)
      • kene (Middle English)
        • keen (English)
        • keen (Scots)
  • *kōnī (Proto-West Germanic)
    • *kēne (Old Frisian)
      • köin (Saterland Frisian)
      • kein (West Frisian)
  • *kōnī (Proto-West Germanic)
    • kuoni, chuoni, kuani (Old High German)
      • küen, küene, küne (Middle High German)
        • chüe, chüen (Alemannic German)
        • kühn (German)
        • kéng (Luxembourgish)
  • *kōnī (Proto-West Germanic)
    • *kōni (Old Saxon)
      • kōne, köne, cōne (Middle Low German)
  • kǿnn (Old Norse)
    • køn (Danish)
    • kønur (Faroese)
    • kænn (Icelandic)
  • kǿnn (Old Norse)
    • kø̄n (Old Swedish)
      • kön (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary