*kōniz
Runic: ᚲᛟᚾᛁᛉ Pronunciation: /ˈkɔː.niz/adjective · i-stem
Meanings
able, knowledgeable, skillful, clever
Etymology
Vṛddhi gerundive of *kunnaną (‘to know’).
Declension
Strong declension
| Case | Sg. Masc. | Sg. Fem. | Sg. Neut. | Pl. Masc. | Pl. Fem. | Pl. Neut. |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Nom. | kōniz | kōnī | kōnį, -jatō | kōnijai | kōnijôz | kōnijō |
| Acc. | kōnijanǭ | kōnijǭ | kōnį, -jatō | kōnijanz | kōnijōz | kōnijō |
| Gen. | kōnijas, kōnīs | kōnijaizōz | kōnijas, kōnīs | kōnijaizǫ̂ | kōnijaizǫ̂ | kōnijaizǫ̂ |
| Dat. | kōnijammai | kōnijaizōi | kōnijammai | kōnijaimaz | kōnijaimaz | kōnijaimaz |
| Inst. | kōnijanō | kōnijaizō | kōnijanō | kōnijaimiz | kōnijaimiz | kōnijaimiz |
Weak declension
| Case | Sg. Masc. | Sg. Fem. | Sg. Neut. | Pl. Masc. | Pl. Fem. | Pl. Neut. |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Nom. | kōnijô | kōnijǭ | kōnijô | kōnijaniz | kōnijōniz | kōnijōnō |
| Acc. | kōnijanų | kōnijōnų | kōnijô | kōnijanunz | kōnijōnunz | kōnijōnō |
| Gen. | kōnīniz | kōnijōniz | kōnīniz | kōnijanǫ̂ | kōnijōnǫ̂ | kōnijanǫ̂ |
| Dat. | kōnīni | kōnijōni | kōnīni | kōnijammaz | kōnijōmaz | kōnijammaz |
| Inst. | kōnīnē | kōnijōnē | kōnīnē | kōnijammiz | kōnijōmiz | kōnijammiz |
Descendants
-
*kōnī (Proto-West Germanic)
-
*cuoni (Old Dutch)
-
coene (Middle Dutch)
-
koen (Dutch)
- koen (Afrikaans)
-
koen (Dutch)
-
coene (Middle Dutch)
-
*cuoni (Old Dutch)
-
*kōnī (Proto-West Germanic)
-
cēne (Old English)
-
kene (Middle English)
- keen (English)
- keen (Scots)
-
kene (Middle English)
-
cēne (Old English)
-
*kōnī (Proto-West Germanic)
-
*kēne (Old Frisian)
- köin (Saterland Frisian)
- kein (West Frisian)
-
*kēne (Old Frisian)
-
*kōnī (Proto-West Germanic)
-
kuoni, chuoni, kuani (Old High German)
-
küen, küene, küne (Middle High German)
- chüe, chüen (Alemannic German)
- kühn (German)
- kéng (Luxembourgish)
-
küen, küene, küne (Middle High German)
-
kuoni, chuoni, kuani (Old High German)
-
*kōnī (Proto-West Germanic)
-
*kōni (Old Saxon)
- kōne, köne, cōne (Middle Low German)
-
*kōni (Old Saxon)
-
kǿnn (Old Norse)
- køn (Danish)
- kønur (Faroese)
- kænn (Icelandic)
-
kǿnn (Old Norse)
-
kø̄n (Old Swedish)
- kön (Swedish)
-
kø̄n (Old Swedish)