*kōnį̄

Runic: ᚲᛟᚾᛁ Pronunciation: /ˈkɔː.nĩː/

noun · feminine · īn-stem

Meanings

skillfulness, ableness

Etymology

From *kōniz + *-į̄.

Declension

CaseSingularPlural
Nom.kōnį̄kōnīniz
Acc.kōnīnųkōnīnunz
Gen.kōnīnizkōnīnǫ̂
Dat.kōnīnikōnīmaz
Inst.kōnīnēkōnīmiz
Voc.kōnį̄kōnīniz

Find a form

Descendants

  • *kōnī (Proto-West Germanic)
    • kuonī, chuonī (Old High German)
      • küene (Middle High German)
        • Kühne (German)
  • *kǿni (Old Norse)
    • lǫgkǿni (Old Norse)
      • lögkæni (Icelandic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary