*kōnį̄
Runic: ᚲᛟᚾᛁ Pronunciation: /ˈkɔː.nĩː/noun · feminine · īn-stem
Meanings
skillfulness, ableness
Etymology
From *kōniz + *-į̄.
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | kōnį̄ | kōnīniz |
| Acc. | kōnīnų | kōnīnunz |
| Gen. | kōnīniz | kōnīnǫ̂ |
| Dat. | kōnīni | kōnīmaz |
| Inst. | kōnīnē | kōnīmiz |
| Voc. | kōnį̄ | kōnīniz |
Descendants
-
*kōnī (Proto-West Germanic)
-
kuonī, chuonī (Old High German)
-
küene (Middle High German)
- Kühne (German)
-
küene (Middle High German)
-
kuonī, chuonī (Old High German)
-
*kǿni (Old Norse)
-
lǫgkǿni (Old Norse)
- lögkæni (Icelandic)
-
lǫgkǿni (Old Norse)