*lahaną
Runic: ᛚᚨᚺᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈlɑ.xɑ.nɑ̃/verb · Strong class 6
Meanings
to blame, fault, reproach
Etymology
From Proto-Indo-European *lok- (‘to blame’). Compare Old Irish locht (‘fault, vice’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | lahō | lahaų | – |
| 2nd singular | lahizi | lahaiz | lah |
| 3rd singular | lahidi | lahai | lahadau |
| 1st dual | lahōz | lahaiw | – |
| 2nd dual | lahadiz | lahaidiz | lahadiz |
| 1st plural | lahamaz | lahaim | – |
| 2nd plural | lahid | lahaid | lahid |
| 3rd plural | lahandi | lahain | lahandau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | lahai | – |
| 2nd singular | lahazai | lahaizau |
| 3rd singular | lahadai | lahaidau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | lahandai | lahaindau |
| 2nd plural | lahandai | lahaindau |
| 3rd plural | lahandai | lahaindau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | lōg | lōgį̄ |
| 2nd singular | lōht | lōgīz |
| 3rd singular | lōg | lōgī |
| 1st dual | lōgū | lōgīw |
| 2nd dual | lōgudiz | lōgīdiz |
| 1st plural | lōgum | lōgīm |
| 2nd plural | lōgud | lōgīd |
| 3rd plural | lōgun | lōgīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| lahaną | lahandz | laganaz |
Descendants
-
*lahan (Proto-West Germanic)
- lahan (Old High German)
- lahan (Old Saxon)
-
*lahan (Proto-West Germanic)
-
lēan (Old English)
- *lēen (Middle English)
-
lēan (Old English)
-
*lá (Old Norse)
- lá (Icelandic)
- *laittadak (Proto-Finnic)