*lahaną

Runic: ᛚᚨᚺᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈlɑ.xɑ.nɑ̃/

verb · Strong class 6

Meanings

to blame, fault, reproach

Etymology

From Proto-Indo-European *lok- (‘to blame’). Compare Old Irish locht (‘fault, vice’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularlahōlahaų–
2nd singularlahizilahaizlah
3rd singularlahidilahailahadau
1st duallahōzlahaiw–
2nd duallahadizlahaidizlahadiz
1st plurallahamazlahaim–
2nd plurallahidlahaidlahid
3rd plurallahandilahainlahandau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularlahai–
2nd singularlahazailahaizau
3rd singularlahadailahaidau
1st dual––
2nd dual––
1st plurallahandailahaindau
2nd plurallahandailahaindau
3rd plurallahandailahaindau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularlōglōgį̄
2nd singularlōhtlōgīz
3rd singularlōglōgī
1st duallōgūlōgīw
2nd duallōgudizlōgīdiz
1st plurallōgumlōgīm
2nd plurallōgudlōgīd
3rd plurallōgunlōgīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
lahaną lahandz laganaz

Find a form

Descendants

  • *lahan (Proto-West Germanic)
    • lahan (Old High German)
    • lahan (Old Saxon)
  • *lahan (Proto-West Germanic)
    • lēan (Old English)
      • *lēen (Middle English)
  • *lá (Old Norse)
    • lá (Icelandic)
  • *laittadak (Proto-Finnic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary