*laihnōną

Runic: ᛚᚨᛁᚺᚾᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈlɑi̯x.nɔː.nɑ̃/

verb · Weak class 2

Meanings

to loan, lend

Etymology

From *laihną (‘a loan’) + *-ōną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularlaihnōlaihnǭ–
2nd singularlaihnōsilaihnōslaihnō
3rd singularlaihnōþilaihnōlaihnōþau
1st duallaihnōslaihnōw–
2nd duallaihnōþizlaihnōþizlaihnōþiz
1st plurallaihnōmazlaihnōm–
2nd plurallaihnōþlaihnōþlaihnōþ
3rd plurallaihnōnþilaihnōnlaihnōnþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularlaihnōi–
2nd singularlaihnōsailaihnōsau
3rd singularlaihnōþailaihnōþau
1st dual––
2nd dual––
1st plurallaihnōnþailaihnōnþau
2nd plurallaihnōnþailaihnōnþau
3rd plurallaihnōnþailaihnōnþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularlaihnōdǭlaihnōdēdį̄
2nd singularlaihnōdēzlaihnōdēdīz
3rd singularlaihnōdēlaihnōdēdī
1st duallaihnōdēdūlaihnōdēdīw
2nd duallaihnōdēdudizlaihnōdēdīdiz
1st plurallaihnōdēdumlaihnōdēdīm
2nd plurallaihnōdēdudlaihnōdēdīd
3rd plurallaihnōdēdunlaihnōdēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
laihnōną laihnōndz laihnōdaz

Find a form

Descendants

  • *laihnōn (Proto-West Germanic)
    • *lēnon (Old Dutch)
      • lênen (Middle Dutch)
        • lenen (Dutch)
        • lieëne (Limburgish)
  • *laihnōn (Proto-West Germanic)
    • lēhanōn (Old High German)
      • lēhenen, lēnen (Middle High German)
        • liehne, lehne (Central Franconian)
        • lehnen (German)
        • léinen (Luxembourgish)
  • *laihnōn (Proto-West Germanic)
    • lēhnōn (Old Saxon)
      • lêhenen, lêenen, lehnen, lênen, leinen, leynen (Middle Low German)
        • lehnen (German Low German)
  • lána (Old Norse)
    • låne (Danish)
    • lána (Icelandic)
  • lána (Old Norse)
    • ? (Norwegian)
      • låne (Norwegian Bokmål)
      • låne, låna (Norwegian Nynorsk)
  • lána (Old Norse)
    • lāna (Old Swedish)
      • låna (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary