*laiþijaną

Runic: ᛚᚨᛁᚦᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈlɑi̯.θi.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

  1. to make loathsome
  2. to put off, ruin, spoil

Etymology

From *laiþaz (‘loathsome; disgusting’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularlaiþijōlaiþijaų–
2nd singularlaiþīsilaiþijaislaiþī
3rd singularlaiþīþilaiþijailaiþijaþau
1st duallaiþijōslaiþijaiw–
2nd duallaiþijaþizlaiþijaiþizlaiþijaþiz
1st plurallaiþijamazlaiþijaim–
2nd plurallaiþīþlaiþijaiþlaiþīþ
3rd plurallaiþijanþilaiþijainlaiþijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularlaiþijai–
2nd singularlaiþijasailaiþijaisau
3rd singularlaiþijaþailaiþijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st plurallaiþijanþailaiþijainþau
2nd plurallaiþijanþailaiþijainþau
3rd plurallaiþijanþailaiþijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularlaiþidǭlaiþidēdį̄
2nd singularlaiþidēzlaiþidēdīz
3rd singularlaiþidēlaiþidēdī
1st duallaiþidēdūlaiþidēdīw
2nd duallaiþidēdudizlaiþidēdīdiz
1st plurallaiþidēdumlaiþidēdīm
2nd plurallaiþidēdudlaiþidēdīd
3rd plurallaiþidēdunlaiþidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
laiþijaną laiþijandz laiþidaz

Find a form

Descendants

  • *laiþijan (Proto-West Germanic)
    • *lēthen (Old Dutch)
      • leden, leeden, leiden (Middle Dutch)
  • *laiþijan (Proto-West Germanic)
    • leiden (Old High German)
      • leiden (Middle High German)
        • leiden (German)
  • *laiþijan (Proto-West Germanic)
    • lēthian (Old Saxon)
      • lêden, leiden (Middle Low German)
  • leiða (Old Norse)
    • leiða (Faroese)
    • leiða (Icelandic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary