*landijaną
Runic: ᛚᚨᚾᛞᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈlɑn.di.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
to land
Etymology
From *landą (‘land’) + *-janą.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | landijō | landijaų | – |
| 2nd singular | landīsi | landijais | landī |
| 3rd singular | landīþi | landijai | landijaþau |
| 1st dual | landijōs | landijaiw | – |
| 2nd dual | landijaþiz | landijaiþiz | landijaþiz |
| 1st plural | landijamaz | landijaim | – |
| 2nd plural | landīþ | landijaiþ | landīþ |
| 3rd plural | landijanþi | landijain | landijanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | landijai | – |
| 2nd singular | landijasai | landijaisau |
| 3rd singular | landijaþai | landijaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | landijanþai | landijainþau |
| 2nd plural | landijanþai | landijainþau |
| 3rd plural | landijanþai | landijainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | landidǭ | landidēdį̄ |
| 2nd singular | landidēz | landidēdīz |
| 3rd singular | landidē | landidēdī |
| 1st dual | landidēdū | landidēdīw |
| 2nd dual | landidēdudiz | landidēdīdiz |
| 1st plural | landidēdum | landidēdīm |
| 2nd plural | landidēdud | landidēdīd |
| 3rd plural | landidēdun | landidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| landijaną | landijandz | landidaz |
Descendants
-
*landijan (Proto-West Germanic)
-
*lenden (Old Dutch)
-
lenden (Middle Dutch)
-
belenden (Middle Dutch)
- belenden (Dutch)
-
belenden (Middle Dutch)
-
lenden (Middle Dutch)
-
*lenden (Old Dutch)
-
*landijan (Proto-West Germanic)
-
lendan (Old English)
- lenden, leende, leind, lend, lende, lendyn, leynd, leynde, lyende, lynde (Middle English)
-
lendan (Old English)
-
*landijan (Proto-West Germanic)
-
*lenda (Old Frisian)
- onlenda, undlenda (Old Frisian)
-
*lenda (Old Frisian)
-
*landijan (Proto-West Germanic)
-
lenten (Old High German)
-
lenten, lenden, leinten (Middle High German)
- länden (German)
-
lenten, lenden, leinten (Middle High German)
-
lenten (Old High German)
-
*landijan (Proto-West Germanic)
-
*lendian (Old Saxon)
- lenden (Middle Low German)
-
*lendian (Old Saxon)
-
lenda (Old Norse)
- lenda (Faroese)
- lenda (Icelandic)
-
lenda (Old Norse)
-
? (Norwegian)
- lende (Norwegian Nynorsk)
-
? (Norwegian)
-
lenda (Old Norse)
-
lændhe (Old Danish)
- lænde, lande (Danish)
-
lændhe (Old Danish)
-
lenda (Old Norse)
-
lænda (Old Swedish)
- lända, landa (Swedish)
-
lænda (Old Swedish)