*latāną

Runic: ᛚᚨᛏᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈlɑ.tɑː.nɑ̃/

verb · Weak class 3

Meanings

  1. to be slow, to tarry
  2. to become slow

Etymology

From *lataz (‘late’) + *-āną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularlatō––
2nd singularlataisi–latai
3rd singularlataiþi–latāþau
1st duallatōs––
2nd duallatāþiz–latāþiz
1st plurallatāmaz––
2nd plurallataiþ–lataiþ
3rd plurallatānþi–latānþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singular––
2nd singularlatāsai–
3rd singularlatāþai–
1st dual––
2nd dual––
1st plurallatānþai–
2nd plurallatānþai–
3rd plurallatānþai–

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularlatadǭlatadēdį̄
2nd singularlatadēzlatadēdīz
3rd singularlatadēlatadēdī
1st duallatadēdūlatadēdīw
2nd duallatadēdudizlatadēdīdiz
1st plurallatadēdumlatadēdīm
2nd plurallatadēdudlatadēdīd
3rd plurallatadēdunlatadēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
latāną latāndz latadaz

Find a form

Descendants

  • *latēn (Proto-West Germanic)
    • latian (Old English)
      • laten (Middle English)
  • *latēn (Proto-West Germanic)
    • lazēn, lazzēn, lazōn (Old High German)
      • lazzen (Middle High German)
  • *latēn (Proto-West Germanic)
    • *latōn (Old Saxon)
      • lāten (Middle Low German)
  • lata (Old Norse)
    • lata (Icelandic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary