*laþōną

Runic: ᛚᚨᚦᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈlɑ.θɔː.nɑ̃/

verb · Weak class 2

Meanings

to invite, to call

Etymology

From *laþō (‘invitation’) + *-ōną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularlaþōlaþǭ–
2nd singularlaþōsilaþōslaþō
3rd singularlaþōþilaþōlaþōþau
1st duallaþōslaþōw–
2nd duallaþōþizlaþōþizlaþōþiz
1st plurallaþōmazlaþōm–
2nd plurallaþōþlaþōþlaþōþ
3rd plurallaþōnþilaþōnlaþōnþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularlaþōi–
2nd singularlaþōsailaþōsau
3rd singularlaþōþailaþōþau
1st dual––
2nd dual––
1st plurallaþōnþailaþōnþau
2nd plurallaþōnþailaþōnþau
3rd plurallaþōnþailaþōnþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularlaþōdǭlaþōdēdį̄
2nd singularlaþōdēzlaþōdēdīz
3rd singularlaþōdēlaþōdēdī
1st duallaþōdēdūlaþōdēdīw
2nd duallaþōdēdudizlaþōdēdīdiz
1st plurallaþōdēdumlaþōdēdīm
2nd plurallaþōdēdudlaþōdēdīd
3rd plurallaþōdēdunlaþōdēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
laþōną laþōndz laþōdaz

Find a form

Descendants

  • *laþōn (Proto-West Germanic)
    • lathon (Old Dutch)
      • lāden (Middle Dutch)
        • laden (Dutch)
  • *laþōn (Proto-West Germanic)
    • laþian (Old English)
      • lathen (Middle English)
        • lathe, laith (English)
  • *laþōn (Proto-West Germanic)
    • lathia, ladia (Old Frisian)
      • leede, íenleede (Saterland Frisian)
  • *laþōn (Proto-West Germanic)
    • ladōn (Old High German)
      • laden (Middle High German)
        • laden, einladen, vorladen (German)
  • *laþōn (Proto-West Germanic)
    • lathon, laðon, laðian (Old Saxon)
      • lāden (Middle Low German)
        • laden (Low German)
  • laða (Old Norse)
    • laða (Icelandic)
  • 𐌻𐌰𐌸𐍉𐌽 (laþōn) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary