*leskaną

Runic: ᛚᛖᛊᚲᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈles.kɑ.nɑ̃/

verb · Strong class 3

Meanings

  1. to cease, to stop
  2. to quench

Etymology

Thought to be from Proto-Indo-European *legʰ-sḱé-ti, sḱe-present to *legʰ- (‘to lie down’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularleskōleskaų–
2nd singularliskizileskaizlesk
3rd singularliskidileskaileskadau
1st dualleskōzleskaiw–
2nd dualleskadizleskaidizleskadiz
1st pluralleskamazleskaim–
2nd pluralliskidleskaidliskid
3rd pluralleskandileskainleskandau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularleskai–
2nd singularleskazaileskaizau
3rd singularleskadaileskaidau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralleskandaileskaindau
2nd pluralleskandaileskaindau
3rd pluralleskandaileskaindau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularlaskluskį̄
2nd singularlastluskīz
3rd singularlaskluskī
1st dualluskūluskīw
2nd dualluskudizluskīdiz
1st pluralluskumluskīm
2nd pluralluskudluskīd
3rd pluralluskunluskīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
leskaną leskandz luskanaz

Find a form

Descendants

  • *leskan (Proto-West Germanic)
    • *lescan (Old Dutch)
      • lesschen (Middle Dutch)
        • lessen (Dutch)
          • les (Afrikaans)
  • *leskan (Proto-West Germanic)
    • leskan (Old High German)
      • leschen (Middle High German)
        • löschen (German)
        • לעשן (leshn) (Yiddish)
  • *leskan (Proto-West Germanic)
    • leskan (Old Saxon)
      • leschen (Middle Low German)
        • läska (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary