*lusōną

Runic: ᛚᚢᛊᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈlu.sɔː.nɑ̃/

verb · Weak class 2

Meanings

to loosen, to free

Etymology

From *lusą (‘loss’) + *-ōną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularlusōlusǭ–
2nd singularlusōsilusōslusō
3rd singularlusōþilusōlusōþau
1st duallusōslusōw–
2nd duallusōþizlusōþizlusōþiz
1st plurallusōmazlusōm–
2nd plurallusōþlusōþlusōþ
3rd plurallusōnþilusōnlusōnþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularlusōi–
2nd singularlusōsailusōsau
3rd singularlusōþailusōþau
1st dual––
2nd dual––
1st plurallusōnþailusōnþau
2nd plurallusōnþailusōnþau
3rd plurallusōnþailusōnþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularlusōdǭlusōdēdį̄
2nd singularlusōdēzlusōdēdīz
3rd singularlusōdēlusōdēdī
1st duallusōdēdūlusōdēdīw
2nd duallusōdēdudizlusōdēdīdiz
1st plurallusōdēdumlusōdēdīm
2nd plurallusōdēdudlusōdēdīd
3rd plurallusōdēdunlusōdēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
lusōną lusōndz lusōdaz

Find a form

Descendants

  • *losōn (Proto-West Germanic)
    • *loson (Old Dutch)
      • lōsen, lossen (Middle Dutch)
        • lossen (Dutch)
  • *losōn (Proto-West Germanic)
    • losian (Old English)
      • losien, losen (Middle English)
        • lose (English)
        • los, lois, lose (Scots)
  • *losōn (Proto-West Germanic)
    • *losōn (Old Saxon)
      • lossen, lössen (Middle Low German)
        • löschen (German)
  • losa (Old Norse)
    • losa (Icelandic)
    • lòse, lòsa (Norwegian Nynorsk)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary