*maganōną

Runic: ᛗᚨᚷᚨᚾᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈmɑ.ɣɑ.nɔː.nɑ̃/

verb · Weak class 2

Meanings

to strengthen

Etymology

Derived from *maganą (‘power, a variant of *maginą’) + *-ōną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularmaganōmaganǭ–
2nd singularmaganōsimaganōsmaganō
3rd singularmaganōþimaganōmaganōþau
1st dualmaganōsmaganōw–
2nd dualmaganōþizmaganōþizmaganōþiz
1st pluralmaganōmazmaganōm–
2nd pluralmaganōþmaganōþmaganōþ
3rd pluralmaganōnþimaganōnmaganōnþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularmaganōi–
2nd singularmaganōsaimaganōsau
3rd singularmaganōþaimaganōþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralmaganōnþaimaganōnþau
2nd pluralmaganōnþaimaganōnþau
3rd pluralmaganōnþaimaganōnþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularmaganōdǭmaganōdēdį̄
2nd singularmaganōdēzmaganōdēdīz
3rd singularmaganōdēmaganōdēdī
1st dualmaganōdēdūmaganōdēdīw
2nd dualmaganōdēdudizmaganōdēdīdiz
1st pluralmaganōdēdummaganōdēdīm
2nd pluralmaganōdēdudmaganōdēdīd
3rd pluralmaganōdēdunmaganōdēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
maganōną maganōndz maganōdaz

Find a form

Descendants

  • *maganōn (Proto-West Germanic)
    • *magnian (Old English)
      • gemagnian (Old English)
  • *maganōn (Proto-West Germanic)
    • *maganōn (Old High German)
      • ubarmaganōn (Old High German)
  • magna (Old Norse)
    • magna (Icelandic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary