*maginą

Runic: ᛗᚨᚷᛁᚾᚨ Pronunciation: /ˈmɑ.ɣi.nɑ̃/

noun · neuter · a-stem

Meanings

ability, power, might, main

Etymology

From Proto-Indo-European *megʰ- (‘to be able’). Synchronically analyzed as a nominal formation from *maganą.

Declension

CaseSingularPlural
Nom.maginąmaginō
Acc.maginąmaginō
Gen.maginas, maginismaginǫ̂
Dat.maginaimaginamaz
Inst.maginōmaginamiz
Voc.maginąmaginō

Find a form

Descendants

  • mæġen (Old English)
    • mayn, mæȝan, mægen, mæine, mæȝen, mæin, mæigne, meȝen, main, maine, mayne, mein, meyn, meyne (Middle English)
      • main (English)
      • mayne, mayn, main, mane (Scots)
  • mæġn (Old English)
    • mayn, mæȝan, mægen, mæine, mæȝen, mæin, mæigne, meȝen, main, maine, mayne, mein, meyn, meyne (Middle English)
      • main (English)
      • mayne, mayn, main, mane (Scots)
  • megin (Old Saxon)
  • *megin (Old Dutch)
  • meginkraft (Old Dutch)
  • megin (Old High German)
  • mekin (Old High German)
  • megin (Old Norse)
    • megin (Faroese)
    • megin (Icelandic)
  • megin (Old Norse)
    • mæghæn (Old Danish)
      • megje (Norwegian Nynorsk)
  • megin (Old Norse)
    • mæghin (Old Swedish)
      • mägen (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary