*maginą
Runic: ᛗᚨᚷᛁᚾᚨ Pronunciation: /ˈmɑ.ɣi.nɑ̃/noun · neuter · a-stem
Meanings
ability, power, might, main
Etymology
From Proto-Indo-European *megʰ- (‘to be able’). Synchronically analyzed as a nominal formation from *maganą.
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | maginą | maginō |
| Acc. | maginą | maginō |
| Gen. | maginas, maginis | maginǫ̂ |
| Dat. | maginai | maginamaz |
| Inst. | maginō | maginamiz |
| Voc. | maginą | maginō |
Descendants
-
mæġen (Old English)
-
mayn, mæȝan, mægen, mæine, mæȝen, mæin, mæigne, meȝen, main, maine, mayne, mein, meyn, meyne (Middle English)
- main (English)
- mayne, mayn, main, mane (Scots)
-
mayn, mæȝan, mægen, mæine, mæȝen, mæin, mæigne, meȝen, main, maine, mayne, mein, meyn, meyne (Middle English)
-
mæġn (Old English)
-
mayn, mæȝan, mægen, mæine, mæȝen, mæin, mæigne, meȝen, main, maine, mayne, mein, meyn, meyne (Middle English)
- main (English)
- mayne, mayn, main, mane (Scots)
-
mayn, mæȝan, mægen, mæine, mæȝen, mæin, mæigne, meȝen, main, maine, mayne, mein, meyn, meyne (Middle English)
- megin (Old Saxon)
- *megin (Old Dutch)
- meginkraft (Old Dutch)
- megin (Old High German)
- mekin (Old High German)
-
megin (Old Norse)
- megin (Faroese)
- megin (Icelandic)
-
megin (Old Norse)
-
mæghæn (Old Danish)
- megje (Norwegian Nynorsk)
-
mæghæn (Old Danish)
-
megin (Old Norse)
-
mæghin (Old Swedish)
- mägen (Swedish)
-
mæghin (Old Swedish)