*mahtijaną
Runic: ᛗᚨᚺᛏᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈmɑx.ti.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
- to empower, to strengthen
- to use force, to act violently
Etymology
From *mahtiz (‘power, might’) + *-janą.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | mahtijō | mahtijaų | – |
| 2nd singular | mahtīsi | mahtijais | mahtī |
| 3rd singular | mahtīþi | mahtijai | mahtijaþau |
| 1st dual | mahtijōs | mahtijaiw | – |
| 2nd dual | mahtijaþiz | mahtijaiþiz | mahtijaþiz |
| 1st plural | mahtijamaz | mahtijaim | – |
| 2nd plural | mahtīþ | mahtijaiþ | mahtīþ |
| 3rd plural | mahtijanþi | mahtijain | mahtijanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | mahtijai | – |
| 2nd singular | mahtijasai | mahtijaisau |
| 3rd singular | mahtijaþai | mahtijaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | mahtijanþai | mahtijainþau |
| 2nd plural | mahtijanþai | mahtijainþau |
| 3rd plural | mahtijanþai | mahtijainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | mahtidǭ | mahtidēdį̄ |
| 2nd singular | mahtidēz | mahtidēdīz |
| 3rd singular | mahtidē | mahtidēdī |
| 1st dual | mahtidēdū | mahtidēdīw |
| 2nd dual | mahtidēdudiz | mahtidēdīdiz |
| 1st plural | mahtidēdum | mahtidēdīm |
| 2nd plural | mahtidēdud | mahtidēdīd |
| 3rd plural | mahtidēdun | mahtidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| mahtijaną | mahtijandz | mahtidaz |
Descendants
-
*mahtijan (Proto-West Germanic)
-
*mahten (Old Dutch)
- machten (Middle Dutch)
-
*mahten (Old Dutch)
-
*mahtijan (Proto-West Germanic)
-
*mihtan (Old English)
- mighten (Middle English)
-
*mihtan (Old English)
-
*mahtijan (Proto-West Germanic)
-
*mahtian (Old Saxon)
- mechten (Middle Low German)
-
*mahtian (Old Saxon)
-
*𐌼𐌰𐌷𐍄𐌾𐌰𐌽 (*mahtjan) (Gothic)
- 𐌰𐌽𐌰𐌼𐌰𐌷𐍄𐌾𐌰𐌽 (anamahtjan) (Gothic)