*maidaz²

Runic: ᛗᚨᛁᛞᚨᛉ Pronunciation: /ˈmɑi̯.ðɑz/

adjective · a-stem

Meanings

  1. hurt, wounded
  2. mad, foolish
  3. angry, enraged

Etymology

From Pre-Germanic *moyth₂ós, an o-grade adjective from Proto-Indo-European *meyth₂- (‘to hurt’).

Declension

Strong declension

CaseSg. Masc.Sg. Fem.Sg. Neut.Pl. Masc.Pl. Fem.Pl. Neut.
Nom.maidazmaidōmaidą, -atōmaidaimaidôzmaidō
Acc.maidanǭmaidǭmaidą, -atōmaidanzmaidōzmaidō
Gen.maidas, -ismaidaizōzmaidas, -ismaidaizǫ̂maidaizǫ̂maidaizǫ̂
Dat.maidammaimaidaizōimaidammaimaidaimazmaidaimazmaidaimaz
Inst.maidanōmaidaizōmaidanōmaidaimizmaidaimizmaidaimiz

Weak declension

CaseSg. Masc.Sg. Fem.Sg. Neut.Pl. Masc.Pl. Fem.Pl. Neut.
Nom.maidômaidǭmaidômaidanizmaidōnizmaidōnō
Acc.maidanųmaidōnųmaidômaidanunzmaidōnunzmaidōnō
Gen.maidinizmaidōnizmaidinizmaidanǫ̂maidōnǫ̂maidanǫ̂
Dat.maidinimaidōnimaidinimaidammazmaidōmazmaidammaz
Inst.maidinēmaidōnēmaidinēmaidammizmaidōmizmaidammiz

Find a form

Descendants

  • ġemād (Old English)
  • gimēd (Old Saxon)
    • gemeit, gemeyt (Middle Low German)
  • *gimeid (Old Dutch)
    • gemeit, gemeet (Middle Dutch)
  • gimeit (Old High German)
    • gemeit (Middle High German)
      • gemeit (German)
  • 𐌲𐌰𐌼𐌰𐌹𐌸𐍃 (gamaiþs) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary