*maidijaną

Runic: ᛗᚨᛁᛞᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈmɑi̯.ði.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

  1. to exchange, change
  2. to damage, hurt

Etymology

From Proto-Indo-European *moyth₂-éye-ti, from *meyth₂- (‘to change, exchange’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularmaidijōmaidijaų–
2nd singularmaidīsimaidijaismaidī
3rd singularmaidīþimaidijaimaidijaþau
1st dualmaidijōsmaidijaiw–
2nd dualmaidijaþizmaidijaiþizmaidijaþiz
1st pluralmaidijamazmaidijaim–
2nd pluralmaidīþmaidijaiþmaidīþ
3rd pluralmaidijanþimaidijainmaidijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularmaidijai–
2nd singularmaidijasaimaidijaisau
3rd singularmaidijaþaimaidijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralmaidijanþaimaidijainþau
2nd pluralmaidijanþaimaidijainþau
3rd pluralmaidijanþaimaidijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularmaididǭmaididēdį̄
2nd singularmaididēzmaididēdīz
3rd singularmaididēmaididēdī
1st dualmaididēdūmaididēdīw
2nd dualmaididēdudizmaididēdīdiz
1st pluralmaididēdummaididēdīm
2nd pluralmaididēdudmaididēdīd
3rd pluralmaididēdunmaididēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
maidijaną maidijandz maididaz

Find a form

Descendants

  • meiða (Old Norse)
    • meiða (Icelandic)
  • meiða (Old Norse)
    • meiða (Faroese)
      • meiðsla (Faroese)
  • 𐌼𐌰𐌹𐌳𐌾𐌰𐌽 (maidjan) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary