*maitijaną

Runic: ᛗᚨᛁᛏᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈmɑi̯.ti.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

  1. to cut
  2. to sculpt

Etymology

From *maitaną (‘to cut’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularmaitijōmaitijaų–
2nd singularmaitīsimaitijaismaitī
3rd singularmaitīþimaitijaimaitijaþau
1st dualmaitijōsmaitijaiw–
2nd dualmaitijaþizmaitijaiþizmaitijaþiz
1st pluralmaitijamazmaitijaim–
2nd pluralmaitīþmaitijaiþmaitīþ
3rd pluralmaitijanþimaitijainmaitijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularmaitijai–
2nd singularmaitijasaimaitijaisau
3rd singularmaitijaþaimaitijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralmaitijanþaimaitijainþau
2nd pluralmaitijanþaimaitijainþau
3rd pluralmaitijanþaimaitijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularmaitidǭmaitidēdį̄
2nd singularmaitidēzmaitidēdīz
3rd singularmaitidēmaitidēdī
1st dualmaitidēdūmaitidēdīw
2nd dualmaitidēdudizmaitidēdīdiz
1st pluralmaitidēdummaitidēdīm
2nd pluralmaitidēdudmaitidēdīd
3rd pluralmaitidēdunmaitidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
maitijaną maitijandz maitidaz

Find a form

Descendants

  • *maitijan (Proto-West Germanic)
    • *mǣtan, mētan (Old English)
      • meten (Middle English)
  • *maitijan (Proto-West Germanic)
    • *meizen (Old High German)
      • firmeizen (Old High German)
        • vermeizen (Middle High German)
        • abafirmeizen (Old High German)
  • meita (Old Norse)
    • meita (Icelandic)
    • meita (Norwegian)
    • meta (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary