*manalīkô
Runic: ᛗᚨᚾᚨᛚᛁᚲᛟ Pronunciation: /ˈmɑ.nɑ.ˌliː.kɔːː/noun · masculine · an-stem
Meanings
image, humanlike figure
Etymology
From *manalīkaz (‘manlike’) + *-ô. Equivalent to *manô (‘man’) + *-līkaz (‘-like, -ly’) + *-ô.
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | manalīkô | manalīkaniz |
| Acc. | manalīkanų | manalīkanunz |
| Gen. | manalīkiniz | manalīkanǫ̂ |
| Dat. | manalīkini | manalīkammaz |
| Inst. | manalīkinē | manalīkammiz |
| Voc. | manalīkô | manalīkaniz |
Descendants
- manlīca (Old English)
- monlīca (Old English)
-
manalīhho (Old High German)
- manlīch (Middle High German)
-
manalīcho (Old High German)
- manlīch (Middle High German)
-
manlīcho (Old High German)
- manlīch (Middle High German)
-
manalīhha (Old High German)
- manlīch (Middle High German)
-
manalīcha (Old High German)
- manlīch (Middle High German)
-
manlīcha (Old High German)
- manlīch (Middle High German)
-
mannlíkan (Old Norse)
- mannlíkan (Icelandic)
- 𐌼𐌰𐌽𐌻𐌴𐌹𐌺𐌰 (manleika) (Gothic)