*manalīkô

Runic: ᛗᚨᚾᚨᛚᛁᚲᛟ Pronunciation: /ˈmɑ.nɑ.ˌliː.kɔːː/

noun · masculine · an-stem

Meanings

image, humanlike figure

Etymology

From *manalīkaz (‘manlike’) + *-ô. Equivalent to *manô (‘man’) + *-līkaz (‘-like, -ly’) + *-ô.

Declension

CaseSingularPlural
Nom.manalīkômanalīkaniz
Acc.manalīkanųmanalīkanunz
Gen.manalīkinizmanalīkanǫ̂
Dat.manalīkinimanalīkammaz
Inst.manalīkinēmanalīkammiz
Voc.manalīkômanalīkaniz

Find a form

Descendants

  • manlīca (Old English)
  • monlīca (Old English)
  • manalīhho (Old High German)
    • manlīch (Middle High German)
  • manalīcho (Old High German)
    • manlīch (Middle High German)
  • manlīcho (Old High German)
    • manlīch (Middle High German)
  • manalīhha (Old High German)
    • manlīch (Middle High German)
  • manalīcha (Old High German)
    • manlīch (Middle High German)
  • manlīcha (Old High German)
    • manlīch (Middle High German)
  • mannlíkan (Old Norse)
    • mannlíkan (Icelandic)
  • 𐌼𐌰𐌽𐌻𐌴𐌹𐌺𐌰 (manleika) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary