*manō
Runic: ᛗᚨᚾᛟ Pronunciation: /ˈmɑ.nɔː/noun · feminine · ō-stem
Meanings
mane
Etymology
From Proto-Indo-European *mon- (‘neck, nape; ornament’), which is sometimes further derived from Proto-Indo-European *men- (‘to project, peak, tower over, protrude’). Compare with Latin monile (‘necklace’) and Old Irish muin (‘neck’).
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | manō | manôz |
| Acc. | manǭ | manōz |
| Gen. | manōz | manǫ̂ |
| Dat. | manōi | manōmaz |
| Inst. | manō | manōmiz |
| Voc. | manō | manôz |
Descendants
-
*manu (Proto-West Germanic)
-
*mana (Old Dutch)
-
māne (Middle Dutch)
- maan (Limburgish)
-
māne (Middle Dutch)
-
*mana (Old Dutch)
-
*manu (Proto-West Germanic)
-
*mana (Old Dutch)
-
māne (Middle Dutch)
-
maan (Dutch)
- maanhaar (Afrikaans)
-
maan (Dutch)
-
māne (Middle Dutch)
-
*mana (Old Dutch)
-
*manu (Proto-West Germanic)
-
manu (Old English)
-
mane (Middle English)
- mane (English)
- mane (Scots)
-
mane (Middle English)
-
manu (Old English)
-
*manu (Proto-West Germanic)
-
*mane, mana, mona (Old Frisian)
- man (North Frisian)
- Moone (Saterland Frisian)
- moannen, moanjes (West Frisian)
-
*mane, mana, mona (Old Frisian)
-
*manu (Proto-West Germanic)
-
mana (Old High German)
-
man, mane (Middle High German)
- Mähne (German)
- Munn (Luxembourgish)
-
man, mane (Middle High German)
-
mana (Old High German)
-
*manu (Proto-West Germanic)
-
*mana (Old Saxon)
-
māne, man (Middle Low German)
- Mahn (German Low German)
-
māne, man (Middle Low German)
-
*mana (Old Saxon)
-
mǫn (Old Norse)
- man (Danish)
- mon (Faroese)
- mön (Icelandic)
- man (Norwegian Bokmål)
- man (Norwegian Nynorsk)
-
mǫn (Old Norse)
-
man (Old Swedish)
- man (Swedish)
-
man (Old Swedish)