*manōną

Runic: ᛗᚨᚾᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈmɑ.nɔː.nɑ̃/

verb · Weak class 2

Meanings

  1. to bring to mind; remind
  2. to admonish; warn
  3. to urge

Etymology

From Proto-Indo-European *men- (‘to think’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularmanōmanǭ–
2nd singularmanōsimanōsmanō
3rd singularmanōþimanōmanōþau
1st dualmanōsmanōw–
2nd dualmanōþizmanōþizmanōþiz
1st pluralmanōmazmanōm–
2nd pluralmanōþmanōþmanōþ
3rd pluralmanōnþimanōnmanōnþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularmanōi–
2nd singularmanōsaimanōsau
3rd singularmanōþaimanōþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralmanōnþaimanōnþau
2nd pluralmanōnþaimanōnþau
3rd pluralmanōnþaimanōnþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularmanōdǭmanōdēdį̄
2nd singularmanōdēzmanōdēdīz
3rd singularmanōdēmanōdēdī
1st dualmanōdēdūmanōdēdīw
2nd dualmanōdēdudizmanōdēdīdiz
1st pluralmanōdēdummanōdēdīm
2nd pluralmanōdēdudmanōdēdīd
3rd pluralmanōdēdunmanōdēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
manōną manōndz manōdaz

Find a form

Descendants

  • *manōn (Proto-West Germanic)
    • manon (Old Dutch)
      • manen, mānen (Middle Dutch)
        • manen (Dutch)
  • *manōn (Proto-West Germanic)
    • manian, monian (Old English)
      • *monien, monihen (Middle English)
  • *manōn (Proto-West Germanic)
    • mania, monia (Old Frisian)
      • moonje (Saterland Frisian)
      • moanje (West Frisian)
  • *manōn (Proto-West Germanic)
    • manōn (Old High German)
      • manen (Middle High German)
        • mahnen (German)
        • מאָנען (monen) (Yiddish)
  • *manōn (Proto-West Germanic)
    • manōn (Old Saxon)
      • mānen (Middle Low German)
        • mane (Danish)
        • mahnen (German Low German)
  • *manat'ak (Proto-Finnic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary