*marjaną
Runic: ᛗᚨᚱᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈmɑr.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
to pound; crush; grind
Etymology
From Proto-Indo-European *mer- (‘to rub, grab, steal’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | marjō | marjaų | – |
| 2nd singular | marisi | marjais | mari |
| 3rd singular | mariþi | marjai | marjaþau |
| 1st dual | marjōs | marjaiw | – |
| 2nd dual | marjaþiz | marjaiþiz | marjaþiz |
| 1st plural | marjamaz | marjaim | – |
| 2nd plural | mariþ | marjaiþ | mariþ |
| 3rd plural | marjanþi | marjain | marjanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | marjai | – |
| 2nd singular | marjasai | marjaisau |
| 3rd singular | marjaþai | marjaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | marjanþai | marjainþau |
| 2nd plural | marjanþai | marjainþau |
| 3rd plural | marjanþai | marjainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | maridǭ | maridēdį̄ |
| 2nd singular | maridēz | maridēdīz |
| 3rd singular | maridē | maridēdī |
| 1st dual | maridēdū | maridēdīw |
| 2nd dual | maridēdudiz | maridēdīdiz |
| 1st plural | maridēdum | maridēdīm |
| 2nd plural | maridēdud | maridēdīd |
| 3rd plural | maridēdun | maridēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| marjaną | marjandz | maridaz |
Descendants
-
merian (Old English)
- meren (Middle English)
-
*merian (Old Saxon)
- mēren (Middle Low German)
-
*meren (Old High German)
- meren, mern (Middle High German)
-
merja (Old Norse)
- merja (Faroese)
- merja (Icelandic)