*markijaną
Runic: ᛗᚨᚱᚲᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈmɑr.ki.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
- to mark
- to perceive, notice
Etymology
From *marką (‘mark, sign’) + *-janą.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | markijō | markijaų | – |
| 2nd singular | markīsi | markijais | markī |
| 3rd singular | markīþi | markijai | markijaþau |
| 1st dual | markijōs | markijaiw | – |
| 2nd dual | markijaþiz | markijaiþiz | markijaþiz |
| 1st plural | markijamaz | markijaim | – |
| 2nd plural | markīþ | markijaiþ | markīþ |
| 3rd plural | markijanþi | markijain | markijanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | markijai | – |
| 2nd singular | markijasai | markijaisau |
| 3rd singular | markijaþai | markijaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | markijanþai | markijainþau |
| 2nd plural | markijanþai | markijainþau |
| 3rd plural | markijanþai | markijainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | markidǭ | markidēdį̄ |
| 2nd singular | markidēz | markidēdīz |
| 3rd singular | markidē | markidēdī |
| 1st dual | markidēdū | markidēdīw |
| 2nd dual | markidēdudiz | markidēdīdiz |
| 1st plural | markidēdum | markidēdīm |
| 2nd plural | markidēdud | markidēdīd |
| 3rd plural | markidēdun | markidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| markijaną | markijandz | markidaz |
Descendants
-
*markijan (Proto-West Germanic)
-
merken (Old Dutch)
-
merken (Middle Dutch)
-
merken (Dutch)
- merk (Afrikaans)
-
merken (Dutch)
-
merken (Middle Dutch)
-
merken (Old Dutch)
-
*markijan (Proto-West Germanic)
-
merka (Old Frisian)
- merke (West Frisian)
-
merka (Old Frisian)
-
*markijan (Proto-West Germanic)
-
merken (Old High German)
-
merken (Middle High German)
- merken (German)
- merrke (Hunsrik)
-
merken (Middle High German)
-
merken (Old High German)
-
*markijan (Proto-West Germanic)
-
merkian (Old Saxon)
- tesamnamerkian (Old Saxon)
-
merkian (Old Saxon)
-
*markijan (Proto-West Germanic)
-
merkian (Old Saxon)
-
merken (Middle Low German)
- merken (Low German)
-
merken (Middle Low German)
-
merkian (Old Saxon)
-
merkja (Old Norse)
- merkja (Faroese)
- merkja (Icelandic)
- merke (Norwegian Bokmål)
- merke, merka, merkje, merkja (Norwegian Nynorsk)
-
merkja (Old Norse)
-
mærkiæ (Old Danish)
- mærke (Danish)
-
mærkiæ (Old Danish)
-
merkja (Old Norse)
-
mærkia (Old Swedish)
- märka (Swedish)
-
mærkia (Old Swedish)