*marką

Runic: ᛗᚨᚱᚲᚨ Pronunciation: /ˈmɑr.kɑ̃/

noun · neuter · a-stem

Meanings

mark, sign, stamp

Etymology

Apparently from a pre-Germanic *morg-o-, which is perhaps related to *markō (‘rand, border, edge’); see there for more.

Declension

CaseSingularPlural
Nom.markąmarkō
Acc.markąmarkō
Gen.markas, markismarkǫ̂
Dat.markaimarkamaz
Inst.markōmarkamiz
Voc.markąmarkō

Find a form

Descendants

  • *mark (Proto-West Germanic)
    • marcus (Medieval Latin)
  • *mark (Proto-West Germanic)
    • marc (Old Dutch)
      • marc (Middle Dutch)
        • merk (Dutch)
          • merk (Afrikaans)
  • *mark (Proto-West Germanic)
    • marc (Old English)
      • marg (Irish)
  • *mark (Proto-West Germanic)
    • marc (Old English)
      • mark (Middle English)
        • mark (English)
        • mark, merk (Scots)
  • *mark (Proto-West Germanic)
    • merk (Old Frisian)
      • Määrk (Saterland Frisian)
      • merk (West Frisian)
  • *mark (Proto-West Germanic)
    • marc (Old High German)
      • marc, marche, marke (Middle High German)
        • Mark (German)
          • Mark (Luxembourgish)
          • מאַרק (mark) (Yiddish)
  • *mark (Proto-West Germanic)
    • mark, merk (Old Saxon)
      • mark (Middle Low German)
        • Mark (German Low German)
  • mark (Old Norse)
    • mark (Faroese)
    • mark, mörk (Icelandic)
    • mark (Norwegian)
  • mark (Old Norse)
    • mark (Old Danish)
      • mark (Danish)
  • mark (Old Norse)
    • mark (Old Swedish)
      • mark (Swedish)
  • mǫrk (Old Norse)
    • mark (Faroese)
    • mark, mörk (Icelandic)
    • mark (Norwegian)
  • mǫrk (Old Norse)
    • mark (Old Danish)
      • mark (Danish)
  • mǫrk (Old Norse)
    • mark (Old Swedish)
      • mark (Swedish)
  • *markka (Proto-Finnic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary