*marǭ
Runic: ᛗᚨᚱᛟ Pronunciation: /ˈmɑ.rɔ̃ː/noun · feminine · ōn-stem
Meanings
- evil (female) spirit; succubus; incubus
- nightmare
Etymology
From Proto-Indo-European *mor- (‘malicious female spirit’), from *mer- (‘to die’). Cognate with Serbo-Croatian мо̏ра (‘nightmare’), Old Irish Morrígan (‘phantom queen’).
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | marǭ | marōniz |
| Acc. | marōnų | marōnunz |
| Gen. | marōniz | marōnǫ̂ |
| Dat. | marōni | marōmaz |
| Inst. | marōnē | marōmiz |
| Voc. | marǭ | marōniz |
Descendants
-
*marā (Proto-West Germanic)
-
*mara (Old Dutch)
-
māre (Middle Dutch)
- mare, maar (Dutch)
-
māre (Middle Dutch)
-
*mara (Old Dutch)
-
*marā (Proto-West Germanic)
-
mare (Old English)
-
mare (Middle English)
- mare (English)
- mare, mair (Scots)
-
mare (Middle English)
-
mare (Old English)
-
*marā (Proto-West Germanic)
-
mara (Old High German)
-
mare, mar (Middle High German)
- Mahr (German)
-
mare, mar (Middle High German)
-
mara (Old High German)
-
*marā (Proto-West Germanic)
-
*mara (Old Saxon)
- māre, mar (Middle Low German)
-
*mara (Old Saxon)
-
mara (Old Norse)
- mare (Danish)
- mara (Icelandic)
- mara, mare (Norwegian)
-
mara (Old Norse)
-
mara (Old Swedish)
- mara (Swedish)
-
mara (Old Swedish)