*merkuz

Runic: ᛗᛖᚱᚲᚢᛉ Pronunciation: /ˈmer.kuz/

adjective · u-stem

Meanings

dark

Etymology

From earlier *merkwuz, from Proto-Indo-European *(h₂)mer(H)gʷ- (‘dark’), cognate to Proto-Slavic *mergъ (‘brown’). Orr summarizes arguments for borrowing from common Slavic into common Germanic. In any case, related to Proto-Slavic *morkъ (‘darkness’).

Declension

Strong declension

CaseSg. Masc.Sg. Fem.Sg. Neut.Pl. Masc.Pl. Fem.Pl. Neut.
Nom.merkuzmirkwīmerkų, -ijatōmirkwijaimirkwijôzmirkwijō
Acc.mirkwijanǭmirkwijǭmerkų, -ijatōmirkwijanzmirkwijōzmirkwijō
Gen.mirkwijas, -īsmirkwijaizōzmirkwijas, -īsmirkwijaizǫ̂mirkwijaizǫ̂mirkwijaizǫ̂
Dat.mirkwijammaimirkwijaizōimirkwijammaimirkwijaimazmirkwijaimazmirkwijaimaz
Inst.mirkwijanōmirkwijaizōmirkwijanōmirkwijaimizmirkwijaimizmirkwijaimiz

Weak declension

CaseSg. Masc.Sg. Fem.Sg. Neut.Pl. Masc.Pl. Fem.Pl. Neut.
Nom.mirkwijômirkwijǭmirkwijômirkwijanizmirkwijōnizmirkwijōnō
Acc.mirkwijanųmirkwijōnųmirkwijômirkwijanunzmirkwijōnunzmirkwijōnō
Gen.mirkwīnizmirkwijōnizmirkwīnizmirkwijanǫ̂mirkwijōnǫ̂mirkwijanǫ̂
Dat.mirkwīnimirkwijōnimirkwīnimirkwijammazmirkwijōmazmirkwijammaz
Inst.mirkwīnēmirkwijōnēmirkwīnēmirkwijammizmirkwijōmizmirkwijammiz

Find a form

Descendants

  • *mirkwī (Proto-West Germanic)
    • mirki (Old Saxon)
  • *mirkwī (Proto-West Germanic)
    • mirce, mierce (Old English)
      • mirke, merke (Middle English)
        • mirk, murk (English)
        • mirk, merk, mark (Scots)
  • myrkr (Old Norse)
    • mørk (Danish)
    • myrkur (Faroese)
    • myrkur (Icelandic)
    • mørk (Norwegian Bokmål)
    • myrk, mørk (Norwegian Nynorsk)
    • mörk (Swedish)
  • *mürkkü (Proto-Finnic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary