*minjōną

Runic: ᛗᛁᚾᛃᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈmin.jɔː.nɑ̃/

verb · Weak class 2

Meanings

  1. to remember
  2. to love

Etymology

From Proto-Indo-European *men- (‘to think, remember’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularminjōminjǭ–
2nd singularminjōsiminjōsminjō
3rd singularminjōþiminjōminjōþau
1st dualminjōsminjōw–
2nd dualminjōþizminjōþizminjōþiz
1st pluralminjōmazminjōm–
2nd pluralminjōþminjōþminjōþ
3rd pluralminjōnþiminjōnminjōnþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularminjōi–
2nd singularminjōsaiminjōsau
3rd singularminjōþaiminjōþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralminjōnþaiminjōnþau
2nd pluralminjōnþaiminjōnþau
3rd pluralminjōnþaiminjōnþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularminjōdǭminjōdēdį̄
2nd singularminjōdēzminjōdēdīz
3rd singularminjōdēminjōdēdī
1st dualminjōdēdūminjōdēdīw
2nd dualminjōdēdudizminjōdēdīdiz
1st pluralminjōdēdumminjōdēdīm
2nd pluralminjōdēdudminjōdēdīd
3rd pluralminjōdēdunminjōdēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
minjōną minjōndz minjōdaz

Find a form

Descendants

  • *minnjōn (Proto-West Germanic)
    • minnon (Old Dutch)
      • minnen (Middle Dutch)
        • minnen (Dutch)
  • *minnjōn (Proto-West Germanic)
    • minnia (Old Frisian)
      • minne (North Frisian)
      • minje (Saterland Frisian)
      • minje, minne (West Frisian)
  • *minnjōn (Proto-West Germanic)
    • minnōn (Old High German)
      • minnen (Middle High German)
        • minnen (German)
  • *minnjōn (Proto-West Germanic)
    • minniōn (Old Saxon)
      • minnen (Middle Low German)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary