*minjōną
Runic: ᛗᛁᚾᛃᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈmin.jɔː.nɑ̃/verb · Weak class 2
Meanings
- to remember
- to love
Etymology
From Proto-Indo-European *men- (‘to think, remember’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | minjō | minjǭ | – |
| 2nd singular | minjōsi | minjōs | minjō |
| 3rd singular | minjōþi | minjō | minjōþau |
| 1st dual | minjōs | minjōw | – |
| 2nd dual | minjōþiz | minjōþiz | minjōþiz |
| 1st plural | minjōmaz | minjōm | – |
| 2nd plural | minjōþ | minjōþ | minjōþ |
| 3rd plural | minjōnþi | minjōn | minjōnþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | minjōi | – |
| 2nd singular | minjōsai | minjōsau |
| 3rd singular | minjōþai | minjōþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | minjōnþai | minjōnþau |
| 2nd plural | minjōnþai | minjōnþau |
| 3rd plural | minjōnþai | minjōnþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | minjōdǭ | minjōdēdį̄ |
| 2nd singular | minjōdēz | minjōdēdīz |
| 3rd singular | minjōdē | minjōdēdī |
| 1st dual | minjōdēdū | minjōdēdīw |
| 2nd dual | minjōdēdudiz | minjōdēdīdiz |
| 1st plural | minjōdēdum | minjōdēdīm |
| 2nd plural | minjōdēdud | minjōdēdīd |
| 3rd plural | minjōdēdun | minjōdēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| minjōną | minjōndz | minjōdaz |
Descendants
-
*minnjōn (Proto-West Germanic)
-
minnon (Old Dutch)
-
minnen (Middle Dutch)
- minnen (Dutch)
-
minnen (Middle Dutch)
-
minnon (Old Dutch)
-
*minnjōn (Proto-West Germanic)
-
minnia (Old Frisian)
- minne (North Frisian)
- minje (Saterland Frisian)
- minje, minne (West Frisian)
-
minnia (Old Frisian)
-
*minnjōn (Proto-West Germanic)
-
minnōn (Old High German)
-
minnen (Middle High German)
- minnen (German)
-
minnen (Middle High German)
-
minnōn (Old High German)
-
*minnjōn (Proto-West Germanic)
-
minniōn (Old Saxon)
- minnen (Middle Low German)
-
minniōn (Old Saxon)