*minniz
Runic: ᛗᛁᚾᛁᛉ Pronunciation: /ˈmin.niz/adverb
Meanings
less, to a smaller degree
Etymology
From Proto-Indo-European *mi-n-u-is, comparative of *minu-, *mey- (‘small’). Cognate with Latin minor, minus.
Descendants
-
*minni (Proto-West Germanic)
-
min (Old Dutch)
-
min (Middle Dutch)
-
min (Dutch)
- min (Afrikaans)
-
min (Dutch)
-
min (Middle Dutch)
-
min (Old Dutch)
-
*minni (Proto-West Germanic)
-
min (Old English)
-
min (Middle English)
- min (English)
- min, myn (Scots)
-
min (Middle English)
-
min (Old English)
-
*minni (Proto-West Germanic)
-
min (Old Frisian)
- min (Saterland Frisian)
- min (West Frisian)
-
min (Old Frisian)
-
*minni (Proto-West Germanic)
-
min (Old High German)
-
min (Middle High German)
- min (German)
- mann (Luxembourgish)
-
min (Middle High German)
-
min (Old High German)
-
*minni (Proto-West Germanic)
-
*min (Old Saxon)
-
min (Middle Low German)
- minn (Low German)
-
min (Middle Low German)
-
*min (Old Saxon)
-
minnr (Old Norse)
- minni, minst (Faroese)
- min, minner (Old Swedish)
- 𐌼𐌹𐌽𐍃 (mins) (Gothic)