*mittōną
Runic: ᛗᛁᛏᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈmit.tɔː.nɑ̃/verb · Weak class 2
Meanings
to cut
Etymology
From Pre-Germanic *mitnéh₂-, a zero-grade iterative to *maitaną (‘to cut’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | mittō | mittǭ | – |
| 2nd singular | mittōsi | mittōs | mittō |
| 3rd singular | mittōþi | mittō | mittōþau |
| 1st dual | mittōs | mittōw | – |
| 2nd dual | mittōþiz | mittōþiz | mittōþiz |
| 1st plural | mittōmaz | mittōm | – |
| 2nd plural | mittōþ | mittōþ | mittōþ |
| 3rd plural | mittōnþi | mittōn | mittōnþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | mittōi | – |
| 2nd singular | mittōsai | mittōsau |
| 3rd singular | mittōþai | mittōþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | mittōnþai | mittōnþau |
| 2nd plural | mittōnþai | mittōnþau |
| 3rd plural | mittōnþai | mittōnþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | mittōdǭ | mittōdēdį̄ |
| 2nd singular | mittōdēz | mittōdēdīz |
| 3rd singular | mittōdē | mittōdēdī |
| 1st dual | mittōdēdū | mittōdēdīw |
| 2nd dual | mittōdēdudiz | mittōdēdīdiz |
| 1st plural | mittōdēdum | mittōdēdīm |
| 2nd plural | mittōdēdud | mittōdēdīd |
| 3rd plural | mittōdēdun | mittōdēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| mittōną | mittōndz | mittōdaz |
Descendants
-
*metzōn (Old High German)
- metzen (Middle High German)
- mita (Norwegian)