*munāną
Runic: ᛗᚢᚾᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈmu.nɑː.nɑ̃/verb · Weak class 3
Meanings
- to intend, to aim for
- to value, to hold in high regard
Etymology
From *munaną (‘to think, consider’) + *-āną or *muniz (‘mind, desire’) + *-āną.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | munō | – | – |
| 2nd singular | munaisi | – | munai |
| 3rd singular | munaiþi | – | munāþau |
| 1st dual | munōs | – | – |
| 2nd dual | munāþiz | – | munāþiz |
| 1st plural | munāmaz | – | – |
| 2nd plural | munaiþ | – | munaiþ |
| 3rd plural | munānþi | – | munānþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | – | – |
| 2nd singular | munāsai | – |
| 3rd singular | munāþai | – |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | munānþai | – |
| 2nd plural | munānþai | – |
| 3rd plural | munānþai | – |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | munadǭ | munadēdį̄ |
| 2nd singular | munadēz | munadēdīz |
| 3rd singular | munadē | munadēdī |
| 1st dual | munadēdū | munadēdīw |
| 2nd dual | munadēdudiz | munadēdīdiz |
| 1st plural | munadēdum | munadēdīm |
| 2nd plural | munadēdud | munadēdīd |
| 3rd plural | munadēdun | munadēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| munāną | munāndz | munadaz |
Descendants
-
*munēn (Proto-West Germanic)
- mynian (Old English)
- muna (Old Norse)
- munān (Gothic)