*murþijaną

Runic: ᛗᚢᚱᚦᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈmur.θi.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

To murder, to kill

Etymology

From *murþą (‘death, murder’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularmurþijōmurþijaų–
2nd singularmurþīsimurþijaismurþī
3rd singularmurþīþimurþijaimurþijaþau
1st dualmurþijōsmurþijaiw–
2nd dualmurþijaþizmurþijaiþizmurþijaþiz
1st pluralmurþijamazmurþijaim–
2nd pluralmurþīþmurþijaiþmurþīþ
3rd pluralmurþijanþimurþijainmurþijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularmurþijai–
2nd singularmurþijasaimurþijaisau
3rd singularmurþijaþaimurþijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralmurþijanþaimurþijainþau
2nd pluralmurþijanþaimurþijainþau
3rd pluralmurþijanþaimurþijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularmurþidǭmurþidēdį̄
2nd singularmurþidēzmurþidēdīz
3rd singularmurþidēmurþidēdī
1st dualmurþidēdūmurþidēdīw
2nd dualmurþidēdudizmurþidēdīdiz
1st pluralmurþidēdummurþidēdīm
2nd pluralmurþidēdudmurþidēdīd
3rd pluralmurþidēdunmurþidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
murþijaną murþijandz murþidaz

Find a form

Descendants

  • *murþijan (Proto-West Germanic)
    • murden, morden (Old High German)
      • mürden, mörden, morden (Middle High German)
        • morden (German)
  • myrða (Old Norse)
    • myrde (Danish)
    • myrða (Faroese)
    • myrða (Icelandic)
  • myrða (Old Norse)
    • ? (Norwegian)
      • myrde (Bokmål)
      • myrde, myrda (Nynorsk)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary