*mēgaz

Runic: ᛗᛖᚷᚨᛉ Pronunciation: /ˈmɛː.ɣɑz/

noun · masculine · a-stem

Meanings

son-in-law; or more generally, a relative through marriage

Etymology

Suggested to be related to *maguz (‘boy, relative’).

Declension

CaseSingularPlural
Nom.mēgazmēgōz, mēgōs
Acc.mēgąmēganz
Gen.mēgas, mēgismēgǫ̂
Dat.mēgaimēgamaz
Inst.mēgōmēgamiz
Voc.mēgmēgōz, mēgōs

Find a form

Descendants

  • *māg (Proto-West Germanic)
    • *māg (Old Dutch)
      • mâech (Middle Dutch)
        • maag (Dutch)
          • maag (Afrikaans)
  • *māg (Proto-West Germanic)
    • mǣġ (Old English)
      • māga, māge, mǣġe (Old English)
  • *māg (Proto-West Germanic)
    • mǣġ (Old English)
      • mæȝ, mæi, meȝ, mei (Middle English)
        • may (English)
  • *māg (Proto-West Germanic)
    • mēch (Old Frisian)
      • meeg (North Frisian)
  • *māg (Proto-West Germanic)
    • māg (Old High German)
      • māc (Middle High German)
        • Mage (German)
  • *māg (Proto-West Germanic)
    • māg (Old Saxon)
      • mâch (Middle Low German)
  • mágr (Old Norse)
    • mágur (Faroese)
    • mágur (Icelandic)
    • måg (Norwegian)
  • mágr (Old Norse)
    • māgh (Old Danish)
      • måg (Danish)
  • mágr (Old Norse)
    • māgher (Old Swedish)
      • måg (Swedish)
  • 𐌼𐌴𐌲𐍃 (mēgs) (Gothic)
  • *mees (Proto-Finnic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary