*mōtōną
Runic: ᛗᛟᛏᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈmɔː.tɔː.nɑ̃/verb · Weak class 2
Meanings
- to be idle, at leisure
- to be available, unrestricted
Etymology
From Proto-Indo-European *med- (‘to measure’). Equivalent to *mōtǭ (‘leisure, idleness, opportunity’) + *-ōną, (compare German Muße (‘leisure’)).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | mōtō | mōtǭ | – |
| 2nd singular | mōtōsi | mōtōs | mōtō |
| 3rd singular | mōtōþi | mōtō | mōtōþau |
| 1st dual | mōtōs | mōtōw | – |
| 2nd dual | mōtōþiz | mōtōþiz | mōtōþiz |
| 1st plural | mōtōmaz | mōtōm | – |
| 2nd plural | mōtōþ | mōtōþ | mōtōþ |
| 3rd plural | mōtōnþi | mōtōn | mōtōnþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | mōtōi | – |
| 2nd singular | mōtōsai | mōtōsau |
| 3rd singular | mōtōþai | mōtōþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | mōtōnþai | mōtōnþau |
| 2nd plural | mōtōnþai | mōtōnþau |
| 3rd plural | mōtōnþai | mōtōnþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | mōtōdǭ | mōtōdēdį̄ |
| 2nd singular | mōtōdēz | mōtōdēdīz |
| 3rd singular | mōtōdē | mōtōdēdī |
| 1st dual | mōtōdēdū | mōtōdēdīw |
| 2nd dual | mōtōdēdudiz | mōtōdēdīdiz |
| 1st plural | mōtōdēdum | mōtōdēdīm |
| 2nd plural | mōtōdēdud | mōtōdēdīd |
| 3rd plural | mōtōdēdun | mōtōdēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| mōtōną | mōtōndz | mōtōdaz |
Descendants
-
*mōtōn (Proto-West Germanic)
-
? (Old Frisian)
- moezje (West Frisian)
-
? (Old Frisian)
-
*mōtōn (Proto-West Germanic)
-
muozōn (Old High German)
- muozen (Middle High German)
- *musō, *amusō (Vulgar Latin)
-
muozōn (Old High German)